Antoni Wakulicz
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
17 kwietnia 1902 |
| Data śmierci |
25 listopada 1988 |
| profesor | |
| Specjalność: teoria liczb | |
| Doktorat | |
| Profesura |
1963 |
| nauczyciel akademicki | |
| uczelnia | |
| Okres zatrudn. |
1946–1970 |
| Odznaczenia | |
   | |
Antoni Wakulicz (ur. 7 kwietnia 1902 w Miedznej, zm. 25 listopada 1988) – polski matematyk zajmujący się głównie elementarną teorią liczb.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Franciszka[1], rolnika. Uczęszczał do gimnazjum rosyjskiego, a następnie w latach 1918–1920 do Gimnazjum Towarzystwa im. Jana Zamoyskiego w Warszawie[2]. W latach 1920–1924 studiował matematykę na Uniwersytecie Warszawskim, kończąc studia egzaminem nauczycielskim. Podjął pracę nauczyciela w Gimnazjum im. Jana Zamojskiego w Warszawie (1924–1927), a następnie w gimnazjum w Pszczynie (1928–1935) i Miejskim Gimnazjum i Liceum Męskim im. Mikołaja Kopernika w Katowicach (1935–1939). Uczestnik wojny obronnej Polski we wrześniu 1939 r.
W latach 1940–1945 zaangażowany w tajne nauczanie w Miedznej. W latach 1944–1945 pracował jako nauczyciel w gimnazjum w Węgrowie, a następnie w gimnazjum w Katowicach (1946–1948). Od 1946 r. aż do przejścia na emeryturę w 1970 r. pracował na Politechnice Śląskiej. Był organizatorem Katedry Matematyki „A ” na Wydziale Budownictwa[3]. Równolegle, od 1946 r. był zatrudniony w Instytucie Pedagogicznym w Katowicach. W 1949 r. obronił na Uniwersytecie Warszawskim rozprawę doktorską pt. O sumie skończonej liczby liczb porządkowych, napisaną pod kierunkiem prof. Wacława Sierpińskiego[4]. Od roku 1950, pracował również w nowo powstałej Państwowej Wyższej Szkole Pedagogicznej w Katowicach, a następnie na Uniwersytecie Śląskim. W 1963 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego.
W 1954 r. został pierwszym prezesem Zarządu Oddziału Gliwickiego Polskiego Towarzystwa Matematycznego. Funkcję prezesa pełnił do roku 1969[5]. W 1987 r. otrzymał tytuł Członka Honorowego PTM[2].
Jego syn Andrzej (1934–2010) też był matematykiem.
Pochowany na średniowiecznym cmentarzu św. Jadwigi w Pszczynie[6].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu odrodzenia Polski[3]
- Złoty Krzyż Zasługi (1955)[1]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)[7]
- Odznaka „Zasłużonemu dla Politechniki Śląskiej” (1977)[8]
- Odznaka 25-lecia Politechniki Śląskiej (1970)[9]
Przypisy
- 1 2 M.P. z 1955 r. Nr 117, poz. 1543 (ISAP).
- 1 2 Śp. prof. Antoni Wakulicz | Instytut Matematyki [online], 30 sierpnia 2020 [dostęp 2026-05-12].
- 1 2 Żałobna karta. „Diariusz Politechniki Śląskiej”. nr 2, s. 4, listopad 1988. Gliwice: Politechnika Śląska. [dostęp 2026-05-12].
- ↑ Antoni Wakulicz. Mathematics Genealogy Project. [dostęp 2015-08-22]. (ang.).
- ↑ Kazimierz Szałajko. Matematyka na Politechnice Śląskiej w 25 latach istnienia Uczelni. „Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej”. z. 15, s. 19, 1970. Gliwice: Politechnika Śląska. [dostęp 2026-05-12].
- ↑ Pszczyna – Średniowieczny cmentarz św. Jadwigi. Atrakcje turystyczne Pszczyny. Ciekawe miejsca Pszczyny [online], polskaniezwykla.pl [dostęp 2021-02-26].
- ↑ M.P. z 1955 r. Nr 101, poz. 1400 (ISAP).
- ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1977–1978. Gliwice: Politechnika Śląska, 1978, s. 329. [dostęp 2026-08-17].
- ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1970–1971. Gliwice: Politechnika Śląska, 1971, s. 417. [dostęp 2026-08-06].
Bibliografia
- Krystyna Skórnik, Początki akademickiego ośrodka matematycznego na Górnym Śląsku, Roczniki Polskiego Towarzystwa Matematycznego, Seria VI: Antiquitates Mathematicae 1 (2007), 139–160.
- Kazimierz Szymiczek, Algebra i teoria liczb na Górnym Śląsku, [w:] Pół wieku matematyki na Górnym Śląsku (pod redakcją Krystyny Skórnik), Prace Naukowe Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, Katowice, 2003.