Antoni Wicherek

Antoni Wicherek
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

18 lutego 1929
Żory

Data i miejsce śmierci

20 lutego 2015
Warszawa

Zawód, zajęcie

dyrygent

Alma Mater

Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna we Wrocławiu

Partia

PZPR

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (złota)
Grób Antoniego Wicherka

Antoni Wicherek (ur. 18 lutego 1929 w Żorach, zm. 20 lutego 2015 w Warszawie[1][2]) – polski dyrygent, wieloletni dyrektor Teatru Wielkiego w Łodzi i Teatru Wielkiego w Warszawie, a przez dziesięć lat dyrektor Opery w Oberhausen.

Życiorys

Ukończył klasę dyrygentury Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej we Wrocławiu oraz studia w Conservatorio Benedetto Marcello w Wenecji. Jako muzyka kształtowali go Kazimierz Wiłkomirski i Adam Kopyciński oraz Walerian Bierdiajew, u którego był aspirantem.

Jego pierwszym miejscem pracy była Opera Wrocławska, gdzie od 1954 roku przez trzy sezony był asystentem dyrygenta. Później, już jako dyrygent, działał kolejno w Operze Poznańskiej, Operze Warszawskiej (którą w 1965 roku przemianowano na Teatr Wielki), gdzie w latach 1973–1981 był pierwszym dyrygentem i dyrektorem artystycznym. Po odejściu z Warszawy przez ponad dziesięć sezonów kierował teatrami i orkiestrami zagranicznymi w: Egipcie (Kair), Szwajcarii (Sankt Gallen, Lozanna, Lugano) i Niemczech (Düsseldorfie, Karlsruhe, Wiesbaden, Gelsenkirchen i Oberhausen). Gościnnie podziwiano go w tym czasie w Berlinie, Budapeszcie, Dreźnie, Lipsku, Ankarze i Bukareszcie.

Po powrocie do kraju, na trzy sezony (1991–1994), objął dyrekcję łódzkiej opery (Teatru Wielkiego w Łodzi). Polskiej widowni przywrócił „Parię” (ostatnie ukończone dzieło Stanisława Moniuszki) wykonaną właśnie Łodzi. Pod jego batutą po raz pierwszy w Polsce, w Łodzi, w 1993 roku, zabrzmiał „Król Ubu” („Ubu rex” – opera buffo) Krzysztofa Pendereckiego[2].

Od 1961 roku należał do PZPR. Prezes Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków

Tematem jego pracy była muzyka operowa: najwięcej Stanisława Moniuszki i Ryszarda Wagnera. W latach 80. dyrygował w telewizji muzykę z opery Ryszarda Wagnera Walkiria. Dyrygował też tworząc muzykę do filmów.

Mąż znanej i cenionej śpiewaczki Hanny Lisowskiej. Był stryjem innego polskiego dyrygenta Tadeusza Wicherka.

Zmarł w Warszawie, pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera G-tuje-13)[3].

Ordery i odznaczenia

Nagrody

  • Dyplom Ministerstwa Kultury ZSRR (1979)[6]

Przypisy

  1. ↑ Jacek Marczyński, Antoni Wicherek nie żyje [online], rp.pl, 20 lutego 2015 [dostęp 2015-02-21] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-21] (pol.).
  2. 1 2 Dariusz Pawłowski Nie żyje Antoni Wicherek, były dyrektor łódzkiej opery „Polska Dziennik Łódzki” 23 lutego 2015 r. s. 15
  3. ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  4. ↑ Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 1057. ISBN 83-223-2073-6.
  5. ↑ Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, nr 7, poz. 31, 30 kwietnia 1972, s. 10.
  6. ↑ Radzieckie dyplomy dla polskich artystów, „Trybuna Ludu”, nr 267, 13 listopada 1979, s. 9.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.