Antoni Zatwarnicki

W latach 1930–1933 uczeń Zakładu Naukowo-Wychowawczego oo. Jezuitów w Chyrowie^[1], skąd przeniósł się i kontynuował naukę w gimnazjum we Lwowie.

Reprezentant Pogoni Lwów (1936–1939).

W 1939 r. po wkroczeniu Sowietów do Lwowa przedostał się na nartach^[1] przez Tatry do Słowacji, a stamtąd na Węgry. Z Węgier udał się do Francji, gdzie służył w Legionie Polskim, a następnie znalazł się w Szwajcarii. W 1941 r. zdał egzamin maturalny w liceum humanistycznym w obozie w Wetzikon, skąd 10 października 1941 r. trafił do obozu uniwersyteckiego dla internowanych w Winterthur, w którym przebywał do 1945 r^[2]. 25 października 1944 r. podjął studia weterynaryjne na Uniwersytecie w Zurychu^[2].

Po ukończeniu w 1947 r. studiów przejściowo pracował jako asystent lekarzy weterynarii: dr Balmera w Mühlethurnen, dr Landolta w Näfels, dr Monna w Disentis i dr Serena w Grono. W 1950 r. opuścił Szwajcarię i przebywał początkowo w Port Moresby^[1] w Papui-Nowej Gwinei, gdzie pracował przy projekcie hodowli bydła odpornego na upały^[1], a następnie w Nigerii. W 1960 r. osiedlił się na stałe w Fairfield k. Sydney w Australii, gdzie pracował w zawodzie jako weterynarz. Praktykę lekarską prowadził pod nazwiskiem „Hart” aż do przejścia na emeryturę w 1994 roku.