Antoni z Martkopi

Antoni
ilustracja
Data i miejsce śmierci

VI w.
Iberia kaukaska

Szczególne miejsca kultu

Gruzja

Antoni z Martkopi (gruz. ანტონ მარტყოფელი) (zm. VI w.) – święty mnich chrześcijański.

Według hagiografii pochodził z Syrii. W młodości wstąpił do klasztoru założonego przez mnicha Jana i razem z nim opuścił pustynię w Syrii jako jeden z dwunastu wybranych uczniów[1.1]. Razem z innymi mnichami z wspólnoty kierowanej przez Jana żył następnie na górze Zaden (późniejsza Zedazeni), uznawany przez miejscową ludność za świętego ascetę i cudotwórcę[1.2]. Następnie na polecenie Jana opuścił górę, by razem z mnichami Stefanem, Józefem i Zenonem udał się do Kachetii, gdzie działał już inny uczeń Jana, biskup Abibos[1.3]

W Kachetii zamieszkał w dolinie Lonoat, gdzie założył monaster. Szybko stał się on celem pielgrzymek wiernych, proszących Antoniego o modlitwę i poradę duchową. Poszukując samotności, mnich odszedł z klasztoru i zamieszkał w górach Akrian na słupie. Przeżył w ten sposób osiemnaście lat. Po śmierci został pochowany w klasztorze w Lonoat[1.3]. Zwany był "Światłym Słońcem Stylitów"[1.3].

Przypisy

  1. Jarosław Charkiewicz, Gruzińscy święci, Warszawa: Warszawska Metropolia Prawosławna, 2005, ISBN 83-920093-7-1, OCLC 749745166.
    1. ↑ S. 34.
    2. ↑ S. 37.
    3. 1 2 3 S. 40.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.