Antyszambr

Antyszambr, antyszambra – sąsiadujące z apartamentem lub biurem pomieszczenie, w którym osoby ubiegające się, proszące, czy starające się o coś, oczekują na posłuchanie u urzędnika. Oznacza również rodzaj formalnego przedpokoju poprzedzającego oficjalne wnętrze.

Wyraz antichambre pojawiał się we Francji w czasach panowania Henryka II i Henryka IV na oznaczenie przedpokoju, w którym kurtyzany i petenci oczekiwali na posłuchanie u króla lub dworskich dygnitarzy^[1]. W Polsce pojawił się w XVII wieku wraz z barokiem i innymi nowinkami architektonicznymi dotyczącymi strefy wejść pałacowych takimi jak antykamera czy westybul. Antyszambr należał do pomieszczeń przejściowych mających charakter poczekalni o funkcji komunikacyjno-reprezentacyjnej^[2].

We współczesnej polszczyźnie wyraz antyszambra występuje jedynie w odniesieniu do obiektów zabytkowych pełniących często funkcje administracyjne lub użyteczności publicznej. Od nazwy antyszambr pochodzi czasownik antyszambrować dotyczący zakulisowego wywierania wpływu na urzędników politycznych; w przeciwieństwie do bliskoznacznego lobbingu wiązał się niegdyś z kontaktem z organami władz innymi niż parlament^[1]. Antyszambrowanie oznaczało również wyczekiwanie w przedpokojach usiłując dotrzeć do wpływowych osób^[3].

W Polsce antyszambry znajdują się m.in. w Pałacu Prezydenckim w Warszawie^[2], Zamku Królewskim^[4], Pałacu na Wyspie^[5] czy warszawskiej Królikarni^[6].

• Kuluary
• Foyer