Aparallactus capensis

Aparallactus capensis[1]
A. Smith, 1849
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	gady
Rząd	łuskonośne
Podrząd	węże
Rodzina	gleboryjcowate
Podrodzina	aparalakty
Rodzaj	Aparallactus
Gatunek	Aparallactus capensis
Synonimy
Elapomorphus capensis Smith, 1849[2] Uriechis capensis — Jan, 1866[2] Aparallactus lübberti Sternfeld, 1910[2] Aparallactus capensis luebberti — de Witte & Laurent, 1947[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
najmniejszej troski

Aparallactus capensis – gatunek jadowitego węża z podrodziny aparalakt (Aparallactinae) w rodzinie gleboryjcowatych (Atractaspididae).

Obecnie wyróżnia się trzy podgatunki tego węża^[1][2]:

• Aparallactus capensis bocagii Boulenger, 1895
• Aparallactus capensis capensis A. Smith, 1849
• Aparallactus capensis punctatolineatus Boulenger, 1895

Osobniki tego gatunku osiągają rozmiary od 25 do 35 centymetrów^[4]. Najdłuższa zanotowana samica mierzyła 32,4 centymetra^[5], samiec 27 centymetrów^[5]. Ciało w kolorze od brązowo-czerwonego do szarego. Głowa w kolorze brązowym z czarną plamą. Brzuch jest koloru białego-szarego lub kremowego.

Samica w lecie składa 2 do 4 wydłużonych jaj o wymiarach 32 mm długości, 4 do 5 mm szerokości^[5]. Młode węże po wykluciu się mierzą od 9 do 12 centymetrów^[5]. Większość swojego życia węże te spędzają pod ziemią w tunelach, starych termitierach, pod kamieniami i skałami. Podstawą ich wyżywienia są pareczniki, na które polują, używając swojego jadu. Jad tych węży jest dla ludzi kompletnie nieszkodliwy^[4].

Występują w południowej połowie Afryki – w Południowej Afryce, Eswatini, Botswanie, Zimbabwe, Mozambiku, południowej i wschodniej Demokratycznej Republice Konga, Tanzanii, Malawi, Zambii, Angoli i Namibii^[2].

• Bill Branch, William R. Branch: Field guide to snakes and other reptiles of southern Africa. Struik Publishers, 1998. ISBN 1-86872-040-3.
• Bill Branch: A Photographic Guide to Snakes and Other Reptiles of Southern Africa. Struik Publishers. ISBN 1-86872-619-3.