Apostolos Kaklamanis
| Data i miejsce urodzenia |
7 września 1936 |
|---|---|
| Przewodniczący Parlamentu Hellenów | |
| Okres |
od 22 października 1993 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
Apostolos Kaklamanis, gr. Απόστολος Κακλαμάνης (ur. 7 września 1936 w Leukadzie[1]) – grecki polityk i prawnik, wieloletni parlamentarzysta, współzałożyciel Panhelleńskiego Ruchu Socjalistycznego, minister w różnych resortach, w latach 1993–2004 przewodniczący Parlamentu Hellenów.
Życiorys
Studiował prawo na Uniwersytecie Narodowym im. Kapodistriasa w Atenach, praktykował w zawodzie prawnika. Działalność polityczną podjął w ramach Unii Centrum kierowanej przez Jeorjosa Papandreu. Pełnił funkcję przewodniczącego jej organizacji młodzieżowej, w latach 1964–1965 był sekretarzem generalnym w jednym z ministerstw[1].
W okresie junty czarnych pułkowników działał w opozycji, skazany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Udzielał się jako obrońca w odbywających się w tym czasie procesach politycznych. Po upadku dyktatury w 1974 był wśród założycieli PASOK-u, w 1977 wszedł w skład jego komitetu centralnego, a od 1988 do 2005 był członkiem biura wykonawczego partii[1]. W 1974 po raz pierwszy został wybrany na posła do Parlamentu Hellenów. Zasiadał w nim nieprzerwanie przez ponad 40 lat, uzyskując reelekcję w wyborach w 1977, 1981, 1985, obu wyborach w 1989, 1990, 1993, 1996, 2000, 2004, 2007, 2009 i obu wyborach w 2012[2].
W latach 80. wchodził w skład rządów Andreasa Papandreu i Ksenofona Zolotasa. Był ministrem pracy, edukacji narodowej i spraw religijnych, badań naukowych i technologii, sprawiedliwości i zdrowia u pierwszego z nich, a tamże ministrem pracy w gabinecie drugiego z nich. Od października 1993 do marca 2004 przez trzy kadencje sprawował urząd przewodniczącego Parlamentu Hellenów[1].
Apostolos Kaklamanis jest żonaty, ma syna i córkę[1].
Odznaczenia
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (Włochy, 1994)[3]
- Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania, 1998)[4]
- Order Gwiazdy Białej I klasy (Estonia, 1999)[5]
- Honorary Companion of Honour Narodowego Orderu Zasługi (Malta, 2002)[6]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Apostolos Kaklamanis, hellenicparliament.gr [zarchiwizowane 2015-06-28] (ang.).
- ↑ Kaklamanis Apostolos, hellenicparliament.gr [zarchiwizowane 2015-09-24] (ang.).
- ↑ Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana [online], quirinale.it, 4 listopada 1994 [dostęp 2026-07-31] (wł.).
- ↑ Real Decreto 995/1998, de 22 de mayo, por el que se concede la Gran Cruz de la Orden de Isabel la Católica al señor Apostolos Kaklamanis, Presidente del Parlamento Helénico [online], boe.es, 23 maja 1998 [dostęp 2026-07-30] (hiszp.).
- ↑ Bearers of Decorations – Apostolos Kaklamanis – Valgetähe I klassi teenetemärk [online], president.ee [dostęp 2026-07-30] (ang.).
- ↑ PAST RECIPIENTS OF HONORARY MEMBERSHIP IN THE NATIONAL ORDERS AND DATE OF CONFERMENT [online], opm.gov.mt, sierpień 2023 [dostęp 2025-10-20] (ang.).