Ariel Borysiuk

Ariel Borysiuk
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

29 lipca 1991
Biała Podlaska

Wzrost

180 cm

Pozycja

pomocnik

Kariera juniorska
Lata Klub
2004–2007 TOP 54 Biała Podlaska
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2007–2012 Legia Warszawa 90 (4)
2012–2015 Kaiserslautern 44 (0)
2014 → Wołga (wyp.) 4 (0)
2014–2015 → Lechia Gdańsk (wyp.) 34 (0)
2015–2016 Lechia Gdańsk 20 (2)
2016 Legia Warszawa 13 (0)
2016–2018 Queens Park Rangers 11 (0)
2017 → Lechia Gdańsk (wyp.) 14 (1)
2018–2019 Lechia Gdańsk 17 (0)
2019 → Wisła Płock (wyp.) 12 (2)
2019 Sheriff Tyraspol 10 (1)
2020–2021 Jagiellonia Białystok 28 (1)
2021–2022 Chennaiyin FC 14 (1)
2022–2023 KF Laçi 14 (1)
2023 Chojniczanka Chojnice 8 (0)
2024 Hutnik Warszawa 10 (0)
2025– Orzeł Baniocha
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2007  Polska U-17 1 (0)
2008–2010  Polska U-19 2 (0)
2010–2011  Polska U-20 3 (0)
2009–2012  Polska U-21 14 (1)
2010–2016  Polska 12 (0)
W sumie: 32 (1)
  1. ↑ Aktualne na: 5 sierpnia 2023. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Ariel Borysiuk (ur. 29 lipca 1991 w Białej Podlaskiej) – polski piłkarz występujący na pozycji pomocnika. Reprezentant Polski w latach 2010–2016.

Kariera klubowa

Początki i Legia Warszawa

Wychowanek UKS TOP 54 Biała Podlaska. W 2007 przeniósł się do Legii Warszawa. W kadrze I zespołu Legii oficjalnie zadebiutował w wieku 16 lat 4 miesięcy i 5 dni – 4 grudnia 2007 na Stadionie Wojska Polskiego, podczas wygranego 2:0 meczu 6. kolejki fazy grupowej Pucharu Ekstraklasy sezonu 2007/2008 przeciwko ŁKS Łódź. Stał się tym samym drugim najmłodszym – po Macieju Korzymie – piłkarzem w historii klubu, który wystąpił w oficjalnym spotkaniu.

23 lutego 2008 – mając 16 lat i 209 dni – przegranym 1:0 (0:0) wyjazdowym pojedynkiem 18. kolejki sezonu 2007/2008 z Dyskobolią Grodzisk Wielkopolski, zadebiutował w polskiej Ekstraklasie, zmieniając w 85. minucie Piotra Gizę.

19 kwietnia 2008 – licząc 16 lat 8 miesięcy i 21 dni – w 38. minucie wyjazdowego spotkania 26. kolejki sezonu 2007/2008 przeciwko Odrze Wodzisław Śląski zdobył swego premierowego ligowego gola, a tym samym pierwszą bramkę w oficjalnym meczu dla Legii, stając się jednocześnie najmłodszym strzelcem w historii klubu oraz drugim najmłodszym (po Włodzimierzu Lubańskim) w dziejach rodzimej ekstraklasy[1].

Łącznie w latach 2007–2012 rozegrał w barwach Legii Warszawa 131 spotkań, strzelając w nich 4 gole. Zdobył w tym czasie 3 Puchary i Superpuchar Polski.

1. FC Kaiserslautern

31 stycznia 2012 podpisał 4,5-letni kontrakt (ważny do czerwca 2016) z drużyną niemieckiej Bundesligi, 1. FC Kaiserslautern[2]. Zainteresowane kluby nie ujawniły kwoty odstępnego[3]. 5 lutego 2012 zadebiutował w Bundeslidze, miało to miejsce w ligowym przeciwko 1. FC Köln. Borysiuk w 35. minucie otrzymał żółtą kartkę po faulu na Mato Jajalo, zaś drugą żółtą i w konsekwencji czerwoną kartkę arbiter spotkania Wolfgang Stark pokazał Borysiukowi w 40. minucie po faulu na swoim rodaku Sławomirze Peszce[4]. Ostatecznie drużyna Kaiserslautern przegrała to spotkanie 0:1 po bramce Roshiego. W sezonie 2011/12 spadł z Kaiserslautern z Bundesligi i przez kolejne półtora sezonu występował z nim w 2. Bundeslidze.

Wołga Niżny Nowogród

30 stycznia 2014 został wypożyczony na pół roku do rosyjskiego klubu Wołga Niżny Nowogród. W Priemjer-Lidze zadebiutował 10 marca 2014 w przegranym 1:5 meczu z Amkarem Perm. Łącznie rozegrał w barwach Wołgi 4 mecze, lecz nie zdołał zapobiec spadku drużyny do drugiej ligi. Po sezonie powrócił do Kaiserslautern.

Lechia Gdańsk

W czerwcu 2014 powrócił do Polski i podpisał kontrakt z Lechią Gdańsk[5]. W tym klubie rozegrał łącznie 57 spotkań, w których zdobył 2 bramki.

Powrót do Legii

11 stycznia 2016 ponownie został piłkarzem stołecznego klubu, podpisując 3,5-letni kontrakt[6]. Borysiuk spędził w Legii pół roku i pomógł drużynie w zdobyciu krajowego dubletu – mistrzostwa i Pucharu Polski.

Queens Park Rangers

22 czerwca 2016 został piłkarzem angielskiego klubu Queens Park Rangers[7]. Zawodnik podpisał z drugoligowcem z zachodniego Londynu 3-letni kontrakt[8]. W nowym klubie zadebiutował 23 sierpnia 2016 w wygranym 2:1 meczu 2. rundy Pucharu Ligi Angielskiej przeciwko Rochdale rozgrywanym na Loftus Road[9]. 4 dni później – 27 sierpnia 2016, podczas wygranego 1:0 spotkania z Wigan Athletic zadebiutował w Championship[10].

Powrót do Lechii

Pod koniec stycznia 2017 został wypożyczony do Lechii Gdańsk, gdzie przez pół roku rozegrał 14 spotkań, strzelając 1 gola. Po zakończeniu sezonu, powrócił do QPR i w sezonie 2017/18 rozegrał tam dwa spotkania Pucharu Ligi. 26 stycznia 2018 definitywnie powrócił do Lechii i podpisał z gdańskim klubem 3,5-letni kontrakt[11]. 3 lipca 2019 roku rozwiązał kontrakt za porozumieniem stron z Lechią Gdańsk pozostając wolnym agentem[12].

Późniejsza kariera

17 stycznia 2019 został wypożyczony z Lechii do Wisły Płock, do końca sezonu 2018/2019[13]. 29 lipca 2019 podpisał kontrakt z Sheriffem Tyraspol[14]. W lutym 2020 roku podpisał krótki czteromiesięczny kontrakt z Jagiellonią Białystok, otrzymał numer 23 na koszulce[15]. 10 sierpnia 2021 roku został zakontraktowany przez indyjski Chennaiyin FC[16]. 26 lipca 2022 roku podpisał dwuletni kontrakt z albańskim klubem KF Laçi[17]. W rundzie jesiennej sezonu 2023/2024 występował w Chojniczance Chojnice[18]. 16 stycznia 2024 został piłkarzem czwartoligowego Hutnika Warszawa[19], 11 października 2024 poinformował w mediach społecznościowych o zakończeniu kariery sportowej[20].

Kariera reprezentacyjna

17 listopada 2010 zadebiutował w reprezentacji Polski w wygranym 3:1 meczu towarzyskim z Wybrzeżem Kości Słoniowej, zmieniając w 84. minucie Roberta Lewandowskiego.

Statystyki

Klubowe

(aktualne na dzień 29 marca 2019)
Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Puchar ligi[a] Europa[b] Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Legia Warszawa 2007/08 I liga 814060–181
2008/09 Ekstraklasa 180403020270
2009/10 Ekstraklasa 23030–40300
2010/11 Ekstraklasa 26260––322
2011/12 Ekstraklasa 15110–80241
Ogólnie 904180901401314
1. FC Kaiserslautern 2011/12 Bundesliga 120–––120
2012/13 2. Fußball-Bundesliga 28010––290
2013/14 2. Fußball-Bundesliga 40–––40
Ogólnie 440100000450
Wołga (wyp.) 2013/14 Priemjer-Liga 40–––40
Lechia Gdańsk (wyp.) 2014/15 Ekstraklasa 34010––350
Lechia Gdańsk 2015/16 Ekstraklasa 20220––222
Legia Warszawa 2015/16 Ekstraklasa 13020––150
Queens Park Rangers 2016/17 Championship 110–10–120
Lechia Gdańsk (wyp.) 2016/17 Ekstraklasa 141–––141
Queens Park Rangers 2017/18 Championship ––20–20
Lechia Gdańsk 2017/18 Ekstraklasa 120–––120
2018/19 Ekstraklasa 50–––50
Ogólnie 170000000170
Wisła Płock (wyp.) 2018/19 Ekstraklasa 51–––51
Ogólnie w karierze 25282401201403028

Reprezentacyjne

(aktualne na dzień 25 lutego 2017)
ReprezentacjaRokMeczeBramki
Polska
201020
201110
201250
201310
201520
201610
Ogólnie120
Mecze i gole w reprezentacji
Lp. Data Miasto Przeciwnik Gol Wynik Rozgrywki
1.17.11.2010Poznań Wybrzeże Kości Słoniowej3:1towarzyski
2.10.12.2010Antalya Bośnia i Hercegowina2:2towarzyski
3.06.02.2011Vila Real de Santo António Mołdawia1:0towarzyski
4.15.08.2012Tallinn Estonia0:1towarzyski
5.07.09.2012Podgorica Czarnogóra2:2el. MŚ 2014
6.11.09.2012Wrocław Mołdawia2:0el. MŚ 2014
7.12.10.2012Warszawa Południowa Afryka1:0towarzyski
8.17.10.2012Warszawa Anglia1:1el. MŚ 2014
9.04.06.2013Kraków Liechtenstein2:0towarzyski
10.16.06.2015Gdańsk Grecja0:0towarzyski
11.17.11.2015Wrocław Czechy3:1towarzyski
12.23.03.2016Poznań Serbia1:0towarzyski

Sukcesy

Sheriff Tyraspol

Legia Warszawa

Życie prywatne

9 czerwca 2017 poślubił swoją długoletnią partnerkę – Paulinę Piotrowską[21].

Uwagi

  1. ↑ Uwzględniono: Puchar Ekstraklasy – 9 (0), Puchar Ligi Angielskiej – 3 (0)
  2. ↑ Uwzględniono: Liga Europy UEFA – 14 (0)

Przypisy

  1. ↑ Borysiuk starszy tylko od Lubańskiego, Sport. Dodatek do Gazety Wyborczej z dnia 21 kwietnia 2008, nr 16 (571), s. 3, ISSN 1232-1737
  2. ↑ Bundesliga. Borysiuk podpisał kontrakt z Kaiserslautern. sport.pl. [dostęp 2012-01-31]. (pol.).
  3. ↑ Ariel Borysiuk wechselt zum FCK. fck.de. [dostęp 2012-01-31]. (niem.).
  4. ↑ Czerwony debiut Borysiuka. (pol.).
  5. ↑ Ariel Borysiuk, Adam Dźwigała i Diogo Ribeiro podpisali kontrakty z Lechią. sport.pl, 2014-06-20. [dostęp 2014-06-20].
  6. ↑ Ariel Borysiuk wraca do Legii!. Legia Warszawa, 2016-01-11. [dostęp 2016-01-11].
  7. ↑ L'international polonais Ariel Borysiuk aux Queens Park Rangers [online], L'Équipe [dostęp 2026-06-19] (fr.).
  8. ↑ QPRFC, QPR have completed the signing of Poland international Ariel Borysiuk [online], www.qpr.co.uk [dostęp 2016-06-22] [zarchiwizowane z adresu 2016-06-22].
  9. ↑ Maciej Kusina, Ariel Borysiuk zadebiutował w QPR [online], www.90minut.pl [dostęp 2016-10-16].
  10. ↑ Ariel Borysiuk, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–podsumowanie występów : 2016/2017) [dostęp 2016-10-16].
  11. ↑ Strona oficjalna – Lechia Gdańsk – Lechia.pl [online], lechia.pl [dostęp 2018-01-26] (pol.).
  12. ↑ Ariel Borysiuk rozwiązał kontrakt z Lechią. 90minut.pl, 2019-07-03. [dostęp 2019-07-29]. (pol.).
  13. ↑ Ariel Borysiuk wypożyczony do Wisły Płock [online], www.90minut.pl, 17 stycznia 2019 [dostęp 2022-07-27].
  14. ↑ Добро пожаловать, Ариэль. fc-sheriff.com, 2019-07-29. [dostęp 2019-07-29]. (ros.).
  15. ↑ Transfery. Ariel Borysiuk piłkarzem Jagiellonii Białystok. poranny.pl, 2020-02-13. [dostęp 2020-02-14]. (pol.).
  16. ↑ Chennaiyin FC sign experienced Polish midfielder Ariel Borysiuk [online], Official Chennaiyin FC Website, 10 sierpnia 2021 [dostęp 2022-07-27] (ang.).
  17. ↑ Ariel Borysiuk piłkarzem KF Laçi [online], www.90minut.pl [dostęp 2022-07-27].
  18. ↑ Ariel Borysiuk odchodzi z Chojniczanki [online], www.90minut.pl [dostęp 2024-01-17].
  19. ↑ Ariel Borysiuk w Hutniku Warszawa [online], www.90minut.pl [dostęp 2024-01-17].
  20. ↑ Ariel Borysiuk zakończył karierę [online], sport.tvp.pl [dostęp 2024-10-11].
  21. ↑ Ariel Borysiuk nie został powołany przez Adama Nawałkę na mecz z Rumunami bo w piątek wziął ślub!. jastrzabpost.pl. [dostęp 2017-06-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-25)]. (pol.).

Linki zewnętrzne