Armia pancerna

Armia pancerna – związek operacyjny wojsk lądowych składający się z kilku pancernych lub pancernych i zmechanizowanych związków taktycznych (oddziałów), organów dowodzenia i zaopatrywania. Armia pancerna przeznaczona jest do wykonywania zadań operacyjnych oraz operacyjno-strategicznych. Główną siłą uderzeniową armii pancernej są czołgi[1].

Pierwsze armie pancerne zorganizowano w ZSRR i w Niemczech. Wiosną 1940 Niemcy zorganizowali operacyjną grupę pancerną w składzie trzech korpusów pancernych. W sumie było to pięć dywizji dywizji pancernych i trzy dywizje piechoty zmotoryzowanej. Latem 1941 Niemcy posiadali już cztery grupy pancerne wykorzystywane do szybkich i głębokich uderzeń. Armia Czerwona utworzyła armie pancerne w 1942. Początkowo, oprócz czołgów, posiadały one znaczną liczbę jednostek piechoty. W skład 5 APanc wchodziły: dwa korpusy pancerne., 6 dywizji piechoty i korpus kawalerii[2].

Przypisy

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.