Arsen Cebrzyński
| 2 1/6 zwycięstwa | |
 | |
 porucznik pilot | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
11 września 1940 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
   | |
Arsen Cebrzyński (ur. 24 lutego?/8 marca 1912[1] w Batumi, zm. 11 września 1940 w Pembury) – porucznik pilot Wojska Polskiego.
Życiorys
Wraz z rodziną wrócił do Polski w 1918 roku i zamieszkał w Warszawie. W 1932 wstąpił do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie (VIII promocja). 4 sierpnia 1934 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1934 roku i 17. lokatą w korpusie oficerów aeronautyki, a minister spraw wojskowych wcielił do 1 pułku lotniczego w Warszawie[2]. W 1936 ukończył kurs w Wyższej Szkole Pilotażu w Grudziądzu. Następnie dostał przydział do 111 eskadry myśliwskiej[3]. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 46. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa[4]. Brał udział w walkach podczas kampanii wrześniowej uzyskując pierwsze zestrzelenia.
Po zakończeniu działań przez Rumunię przedostał się do Francji, gdzie brał udział w walkach w składzie II/6. Grupy Pościgowej - był dowódcą Klucza Frontowego "Ce" wyposażonego w samoloty Bloch MB.152. W kampanii francuskiej, latając w składzie francuskiej eskadry GC II/6, zestrzelił 5 czerwca 1940 roku na pewno 1 i 1/2 bombowca Heinkel He 111 (drugi razem ze Zdzisławem Hennebergiem)[5][a].
Po upadku Francji 7 lipca 1940 ewakuowany do Anglii przez Oran. Przydzielony do dywizjonu 303, gdzie przybył 21 sierpnia 1940. 11 września 1940 roku, w swoim pierwszym locie bojowym w Dywizjonie 303, został zestrzelony i rozbił się ok. 16:15 na farmie Hitchens w Pembury. Jego ciało znaleziono niedaleko rozbitego samolotu Hurricane (nr ser. V6667, znaki RF-K)[6]. Pochowany na cmentarzu Northwood, grób H187.
Odznaczenia
- Polowa Odznaka Pilota
- Krzyż Walecznych (dwukrotnie)[7]
- Medal Lotniczy
Zwycięstwa powietrzne
Na liście Bajana został sklasyfikowany na 124. pozycji. Zaliczono mu zniszczenie 2 i 1/6 samolotu nieprzyjaciela zestrzelonego na pewno[8].
Zestrzelenia pewne:
Uwagi
- ↑ Łącznie pilotom polskim i francuskim przyznano podczas tej walki zestrzelenie 4 He 111, z czego w rzeczywistości Niemcy utracili dwa i jeden lekko uszkodzonego – ale według G. Śliżewskiego, oba zwycięstwa można przypisać Cebrzyńskiemu i Hennebergowi.
Przypisy
- ↑ Na niebieskaeskadra.pl podano błędną datę 16 listopada 1909
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 15 sierpnia 1934 roku, s. 215, 224.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 774.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 217.
- 1 2 3 Grzegorz Śliżewski. Heinkle nad Châteauroux. „Lotnictwo”. 5/2023. XXVII (251), s. 63–65, maj 2023. Warszawa: Magnum X. ISSN 1732-5323.
- ↑ King 2012 ↓, s. 179.
- ↑ listakrzystka.pl [online], Cebrzyński Arsen [dostęp 2019-02-20].
- ↑ Lista Bajana [online], Polskie Siły Powietrzne w II wojnie światowej [dostęp 2021-08-20] (pol.).
- 1 2 King 2012 ↓, s. 57
- ↑ King 2012 ↓, s. 34.
- 1 2 The Airmen's Stories - F/O A Cebrzynski [online], bm.org.uk.
- ↑ King 2012 ↓, s. 411-417.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych [online] [dostęp 2019-09-07].
- Richard King: Dywizjon 303 walka i codzienność. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2012. ISBN 978-83-7243-979-6.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
- Cebrzyński Arsen [online] [dostęp 2014-05-09] (pol.).
- niebieskaeskadra.pl - Arsen Cebrzyński [online] [dostęp 2014-05-09] (pol.).