Arsicciotyt
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
AgHg2Tl(As,Sb)2S6[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–2,5[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość |
brak[1] |
| Pokrój kryształu |
anhedralny, ziarnisty[1] |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
tetragonalny[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
5,989 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
czerwona[1] |
| Rysa |
pomarańczowa[1] |
| Połysk |
metaliczny, półmetaliczny[1] |
| Inne |
anizotropia: słaba[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.GA.[1] |
Właściwości
Krystalizuje w układzie tetragonalnym[1][2]. Występuje w formie anhedralnych ziaren[1][2]. Jest minerałem nieprzezroczystym i kruchym[1][2]. Posiada pomarańczową rysę oraz metaliczny bądź półmetaliczny połysk[1][2]. Jest izostrukturalny z routhierytem[1].
Występowanie
Występuje w złożach barytu, pirytu i tlenków żelaza w pobliżu styku łupków i zasobnego w piryt dolomitu[1][2]. Towarzyszą mu głównie baryt, realgar, cynober, laffittyt, piryt, sfaleryt, antymonit, protochabournéit, aktashit oraz routhieryt[1][2]. Spotykany jedynie w Rosji (Obwód swierdłowski) i we Włoszech (Toskania)[1][2].