Art Young
 Art Young ok. 1914 | |
| Data i miejsce urodzenia |
14 stycznia 1866 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
29 grudnia 1943 |
| Dziedzina sztuki | |
 | |
Art Young, właśc. Arthur Henry Young (ur. 14 stycznia 1866 w Orangeville, zm. 29 grudnia 1943 w Nowym Jorku[1]) – amerykański rysownik, karykaturzysta i działacz polityczny związany z ruchem socjalistycznym. Znany ze swojej radykalnej twórczości satyrycznej oraz działalności w redakcjach pism lewicowych, w tym „The Masses” i „Good Morning”.
Życiorys
Od najmłodszych lat interesował się sztuką, wybierając grafikę i rysunek satyryczny jako drogę do szerokiego oddziaływania społecznego. Jak wspominał, jego celem było dotarcie do masowego odbiorcy: „obrazek satyryczny można łatwo powielić i udostępnić setkom tysięcy ludzi”[2].
W 1883 sprzedał pierwszy rysunek do magazynu „Judge”, a następnie studiował w Academy of Design w Chicago i pracował w redakcji „Evening Mail”. Początkowo związany z Republikanami, zarabiał na życie jako rysownik prasowy[2].
Kariera dziennikarska i przemiana ideologiczna
W 1888 przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie pracował dla „New York World” Josepha Pulitzera. Rok później studiował rysunek w Paryżu u akademickiego malarza Williama Bouguereau. W 1892 powrócił do Chicago, by pracować w Inter-Ocean pod kierunkiem Thomasa Nasta — jednego z najwybitniejszych amerykańskich karykaturzystów politycznych XIX wieku. Choć z czasem odrzucił nacjonalistyczne poglądy Nasta, pozostał pod silnym wpływem jego przekonania o sile politycznej rysunku satyrycznego[2].
Przełomem ideologicznym dla Younga okazały się wydarzenia związane z zamachem bombowym na Haymarket w 1886. W ich następstwie odwiedził więzienie i naszkicował ostatnie portrety ośmiu oskarżonych anarchistów. Dopiero po latach przyznał, że jego ówczesne zrozumienie konfliktów społecznych było niedojrzałe, a własną ignorancję polityczną uznał za moralną porażkę[2].
Działalność w ruchu socjalistycznym
Na początku XX wieku Art Young stał się aktywnym uczestnikiem amerykańskiego ruchu socjalistycznego. Jego twórczość zaczęła skupiać się na obnażaniu sprzeczności kapitalizmu, społecznej niesprawiedliwości i propagandzie wojennej. Jako członek redakcji „The Masses” miał możliwość pełnego wyrażenia swoich poglądów bez cenzury, co zaowocowało serią alegorycznych rysunków o walce klas, wojnie oraz demoralizującym wpływie kapitału na życie społeczne[2].
Obok pracy twórczej, Young zaangażował się także w działalność polityczną: uczęszczał na kursy retoryki, występował publicznie i kandydował w wyborach do lokalnych władz z ramienia Socjalistycznej Partii Ameryki[2].
Wraz z redakcją „The Masses” został oskarżony o złamanie ustaw o szpiegostwie i podżeganiu w czasie I wojny światowej. Choć groziło mu dożywocie, ostatecznie został uniewinniony w dwóch głośnych procesach federalnych[2].
Późniejsza działalność
W 1919, w szczytowym okresie tzw. „Czerwonej paniki”, Art Young założył nowy magazyn satyryczny „Good Morning”, który mimo krótkiego istnienia zdobył uznanie za błyskotliwą krytykę kapitalizmu i militaryzmu. Tytuł, jak sam twierdził, miał zmylić cenzorów[2].
W latach 20. współpracował z wieloma gazetami i magazynami – m.in. „Life”, „Metropolitan Magazine” i „The Nation” (gdzie był oficjalnym rysownikiem podczas kampanii prezydenckiej w 1924). Równocześnie tworzył dla prasy robotniczej i komunistycznej, m.in. „Daily Worker”, „New Masses” i antologii „Red Cartoons”[2].
Życie prywatne i późniejsza twórczość
W latach 20. XX wieku osiedlił się w Bethel w stanie Connecticut, gdzie zbudował dom i studio. Organizował tam doroczne wystawy, na których sprzedawał swoje oryginalne rysunki.
W 1934 wydał Art Young's Inferno: A Journey Through Hell Six Hundred Years After Dante – trzecią i ostatnią część cyklu inspirowanego Boską Komedią Dantego, będącą satyrą na współczesne mu społeczeństwo.
W późniejszych latach opublikował również prace autobiograficzne[2]:
Śmierć i dziedzictwo
Zmarł 29 grudnia 1943 w wieku 77 lat. W Nowym Jorku odbyło się pożegnalne spotkanie, w którym udział wzięło ponad 500 przedstawicieli świata sztuki, wydawnictw i lewicowego ruchu społecznego[2].
Styl i dziedzictwo
Young posługiwał się uproszczoną formą graficzną, ale jego rysunki były bogate w znaczenia i silnie nacechowane ideologicznie. W satyryczny sposób dekonstruował liberalne dogmaty i ekonomiczne frazesy, by ukazać ukryte mechanizmy wyzysku. Sam określał swoją twórczość jako „uderzającą w słabe punkty wspólnego wroga”, bardziej niż w partyjne niuanse taktyczne[2].
Do końca życia pozostał wierny socjalizmowi, choć unikał doktrynerstwa i zaangażowania w spory frakcyjne[2].
Przypisy
- ↑ Arthur Henry Young Caricature Biography [online], sil.si.edu [dostęp 2025-06-11] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Michael Mark Cohen, Art Young's Biography [online], cartooningcapitalism.com [dostęp 2025-06-11] (ang.).
- ↑ Art Young, On My Way: Being the Book of Art Young in Text and Pictures, Horace Liveright, 1928 [dostęp 2025-06-11] (ang.).
- ↑ Art Young, The Best of Art Young, Vanguard Press, 1936 [dostęp 2025-06-11] (ang.).
- ↑ Art Young, Art Young: His Life and Times, John Nicholas Beffel (red.), Sheridan House, 1939 [dostęp 2025-06-11] (ang.).
Linki zewnętrzne
- Strona poświęcona Artowi Youngowi (ang.)
- Wybrane prace Arta Younga na stronie Marxists Internet Archive (ang.)