Arthur Whitten Brown

Arthur Whitten Brown

podpułkownik
Data i miejsce urodzenia	23 lipca 1886 Glasgow
Data i miejsce śmierci	4 października 1948 Swansea
Przebieg służby
Lata służby	1914–1919, 1939–1943
Siły zbrojne	RFC, RAF  British Army
Formacja	Home Guard
Jednostki	No. 1 Squadron RAF
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa, II wojna światowa
Odznaczenia

Arthur Whitten Brown (ur. 23 lipca 1886 w Glasgow, zm. 4 października 1948 w Swansea) – brytyjski lotnik, znany z pierwszego przelotu przez Atlantyk bez międzylądowania w 1919 roku, z Johnem Alcockiem.

Brown urodził się w Glasgow w Szkocji. Przed wojną został inżynierem lotniczym, studiował na uniwersytecie w Manchester. Podczas I wojny światowej służył w brytyjskim lotnictwie bombowym. Został zestrzelony i trafił do niewoli niemieckiej.

Z 14 na 15 czerwca 1919, wraz z pilotem Jonhem Alcockiem, jako nawigator, Brown dokonał pierwszego nieprzerwanego przelotu ponad Oceanem Atlantyckim samolotem Vickers Vimy. Wystartowali z Nowej Fundlandii w kierunku na wschód i po 16 godzinach 28 minutach lotu 15 czerwca wylądowali na trzęsawisku w Irlandii, uszkadzając samolot. Pokonali dystans 3040 km (1890 mil, część źródeł podaje 3186 km, czyli 1980 mil).

Po locie zostali uznani za bohaterów i pasowani przez króla Jerzego V na rycerzy, uzyskując tytuły szlacheckie, oraz uzyskali 10 000 funtów nagrody redakcji gazety „Daily Mail”. Zostali też odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego^[1].

Brown następnie pracował dla firmy lotniczej Vickers jako inżynier, osiedlił się w Walii, nie zajmując się już lataniem. Podczas II wojny światowej służył w Home Guard w stopniu podpułkownika do lipca 1941 roku, po czym powrócił do RAF-u i pracował w Dowództwie Szkolenia RAF, zajmując się nawigacją. Jego stan zdrowia pogorszył się i w połowie 1943 roku musiał ostatecznie zrezygnować ze służby wojskowej^[2].

Zmarł 4 października 1948 w Swansea w Walii.