Arvydas Juozaitis

Arvydas Juozaitis
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

18 kwietnia 1956
Wilno

Zawód, zajęcie

filozof, pisarz, sportowiec, dyplomata

Alma Mater

Uniwersytet Wileński

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Wielkiego Księcia Giedymina (Litwa) Medal Niepodległości Litwy Medal Rady Bałtyckiej

Arvydas Juozaitis (ur. 18 kwietnia 1956 w Wilnie) – litewski filozof, pisarz, sportowiec, polityk i dyplomata, medalista igrzysk olimpijskich.

Życiorys

Pochodzi z Wilna, gdzie kształcił się w szkole średniej. Był wieloletnim mistrzem Litewska SRR i Związku Radzieckiego w pływaniu. Trenował w klubie sportowym Žalgiris Wilno. Podczas igrzysk olimpijskich w Montrealu zdobył brązowy medal na 100 m stylem klasycznym[1]. Był zdobywcą Pucharu Europy w Pescarze z 1976.

W 1980 ukończył studia z dziedziny ekonomiki przemysłu w Uniwersytecie Wileńskim. W 1986 uzyskał stopień kandydata nauk filozoficznych na podstawie pracy pt. Subjektyvioji realybė ir istorinis subjektas Vilhelmo Diltėjaus filosofijoje. Od 1985 wykładał filozofię w Konserwatorium Litewskim, zaś w latach 1987–2001 pracował w instytucie filozofii, socjologii i prawa Litewskiej Akademii Nauk.

W 1988 znalazł się wśród osób reaktywujących Litewski Narodowy Komitet Olimpijski. W tym samym roku był wśród członków grupy inicjatywnej Sąjūdisu. Był członkiem Sejmu Sąjūdisu, redagował gazetę „Sąjūdžio žinios”. W wyborach w 1989 bez powodzenia ubiegał się o mandat deputowanego do Rady Najwyższej ZSRR z ramienia Sąjūdisu, przegrywając z Algirdasem Brazauskasem wystawionym przez Komunistyczną Partię Litwy. W 1990 znalazł się wśród założycieli Litewskiego Związku Liberałów.

Był redaktorem wydawnictw ciągłych: „Šiaurės Atėnai” i „Naujoji Romuva”. W latach 2001–2003 doradzał premierowi Litwy w sprawach oświaty i kultury. W okresie 2004–2009 pełnił funkcję attaché kulturalnego konsulatu generalnego Litwy w Królewcu. Napisał wówczas książkę Karalių miestas be karalių poświęconą historii Królewca. Stworzył także libretto do opery rockowej poświęconej postaci Romasa Kalanty.

W 2009 zamieszkał na Łotwie. Nauczył się języka łotewskiego, deklarując się jako zwolennik zbliżenia narodów litewskiego i łotewskiego[2], w tym powołania do życia wspólnej waluty[3].

W latach 2012–2017 pełnił funkcję wiceprezesa Litewskiego Komitetu Olimpijskiego[4]. W 2019 kandydował w wyborach prezydenckich; otrzymał 4,7% głosów w I turze głosowania, zajmując 5. miejsce wśród 9 kandydatów[5]. W 2020 został przewodniczącym ugrupowania „Kartų solidarumo sąjunga – Santalka Lietuvai”[6].

Żonaty, ma dwoje dzieci.

Odznaczenia

Wybrane publikacje

  • Valdžia ir laisvė, Wilno 1990.
  • Sąjūdis ir demokratija, Wilno 1990.
  • Nepriklausomybės kryžkelė: straipsniai, kelionės, interviu, Wilno 1992.
  • Tarp žmonių: publicistiniai portretai, Wilno 1993.
  • Vilniaus langas: trys dalys, Wilno 1998–2000.
  • Ištvermės metai ir A. Brazauskas: 1990–1997 metų politinė patirtis, Wilno 2001.
  • Kultūros įkvėpiai, Wilno 2001.
  • Laikraštis I: romanas, Wilno 2003.
  • Karalių miestas be karalių: grožinė eseistika, Kłajpeda 2006–2007.
  • Ryga – niekieno civilizacija: grožinė publicistika, Wilno 2011.
  • Gyvųjų teatras: istorinių asmenybių teatras, Wilno 2012.
  • Kraštai ir žmonės: grožinė eseistika, Wilno 2014.

Przypisy

  1. ↑ Arvydas Juozaitis. sports-reference.com. [dostęp 2018-11-17]. (ang.).
  2. ↑ Elita Veidemane: Mums nav tiesību pašiem sevi iznīcināt – intervija ar Arvīdu Jozaiti. nra.lv, 13 stycznia 2011. [dostęp 2018-11-17]. (łot.).
  3. ↑ Filosofas A. Juozaitis latus ir litus siūlo keisti baltais. delfi.lt, 24 stycznia 2011. [dostęp 2018-11-17]. (lit.).
  4. ↑ Dominik Wilczewski: Komisja zamyka listę. Piętnaścioro chętnych do walki o prezydenturę Litwy. przegladbaltycki.pl, 19 lutego 2019. [dostęp 2019-03-02].
  5. ↑ Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2019. [dostęp 2019-05-18]. (lit.).
  6. ↑ A. Juozaitis vienija jėgas – tapo „Kartų solidarumo sąjungos – Santalkos Lietuvai” pirmininku. komentaras.lt, 18 stycznia 2020. [dostęp 2020-07-11]. (lit.).
  7. 1 2 Apdovanotų asmenų duomenų bazė. lrp.lt. [dostęp 2025-06-11]. (lit.).
  8. ↑ People Awarded with the Medal of the Baltic Assembly, 2002 to 2023. baltasam.org. [dostęp 2025-06-11]. (ang.).

Bibliografia