Asuka-dera
 Główny pawilon świątyni Asuka-dera | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Adres | |
| Typ budynku |
Świątynia buddyjska |
| Fundator | |
| Rozpoczęcie budowy |
592 |
| Ukończenie budowy |
593 |
Położenie na mapie Japonii  | |
 34°28′43,14″N 135°49′12,64″E/34,478650 135,820178 | |
Asuka-dera (jap. 飛鳥寺), również Ango-in (jap. 安居院) – najstarszy japoński kompleks świątynny buddyjskiej sekty shingon-shū. Zbudowany w latach 588–596 w miejscowości Asuka. Częściowo przeniesiona do Nary, pod nazwą Gangō-ji.
Pierwotnie kompleks składał się z centralnej pagody i trzech pawilonów kondō (na wschód, zachód i północ od pagody). Całość ma plan prostokąta obwiedzionego krużgankiem. Na północy, za krużgankiem, znajdował się jeszcze jeden pawilon. Brama wjazdowa umiejscowiona była na południu.
Historia
Powstanie Asuka-dera wiązało się z walkami politycznymi w państwie Yamato na przełomie VI i VII wieku. Umako Soga, sprawujący faktyczną władzę za panowania cesarzowej Suiko, zwrócił się o wsparcie do buddyzmu w obliczu konfliktów wewnętrznych. Buddyjscy kapłani byli wówczas cenieni za umiejętności wróżenia i dokonywania cudów, co skłoniło Umako Soga do złożenia obietnicy budowy świątyni w zamian za sukces polityczny. Budowę świątyni opisuje kronika Nihongi (720 r.), najstarszy japoński tekst historyczny. Pierwszym krokiem było wybranie pomyślnej lokalizacji – domu szamana lub maga, który został wyburzony w 588 roku. Prace budowlane rozpoczęto w 592 roku i zakończono po czterech miesiącach, co świadczy o ich intensywności i znaczeniu politycznym. Przed poświęceniem świątyni w 606 roku umieszczono w niej ozdobne draperie ścienne oraz brązowy posąg Buddy. W 1196 roku świątynia została w dużym stopniu zniszczona przez pożar[1].
Przypisy
- ↑ higham 2004 ↓, s. 28.
Bibliografia
- Jolanta Tubielewicz: Kultura Japonii : słownik. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1996, s. 17. ISBN 83-02-06378-9.
- Charles F.W. Higham: Encyclopedia of Ancient Asian Civilizations. Facts on File, Inc, 2004. ISBN 0-8160-4640-9.