August Karl von Goeben

August Karl von Goeben
Ilustracja
generał piechoty generał piechoty
Data i miejsce urodzenia

10 grudnia 1816
Stade

Data i miejsce śmierci

13 listopada 1880
Koblencja

Przebieg służby
Lata służby

1833–1880

Siły zbrojne

Armia Pruska
Armia Cesarstwa Niemieckiego

Jednostki

26. Pułk Piechoty

Stanowiska

Dowódca VIII Korpusu Armijnego

Główne wojny i bitwy

I wojna karlistowska,
wojna prusko-austriacka,
wojna prusko-francuska

Odznaczenia
Order Orła Czarnego (Prusy) Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Order Domowy Królewski Hohenzollernów z Mieczami na Wojennej Wstędze Order Domowy Hohenzollernów z Mieczami Order „Pour le Mérite” z Liściem Dębu Krzyż Wielki Krzyża Żelaznego Order Orła Czerwonego z Mieczami na Wojennej Wstędze (Prusy) Order Królewski Korony (Prusy) Krzyż Żelazny (1813) I Klasy Krzyż Żelazny (1813) II Klasy Order Zasługi Wojskowej Karola Fryderyka (Badenia) Krzyż Zasługi Wojskowej (Meklemburgia-Schwerin) Krzyż Wielki Orderu Leopolda (Austria) Order Domowy i Zasługi Księcia Piotra Fryderyka Ludwika (Oldenburg) Order św. Jerzego III klasy (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego IV klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Wojskowy św. Henryka (Saksonia) Order Ernestyński (Saksonia) Order św. Ferdynanda - Krzyż Wielki (Hiszpania) Krzyż Wielki Orderu Karola III (Hiszpania) Krzyż Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Order Zasługi Wojskowej (Wirtembergia)

August Karl Christian Friedrich von Goeben (ur. 10 grudnia 1816 w Stade, zm. 13 listopada 1880 w Koblencji)[1] – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny francusko-pruskiej.

Życiorys

W 1833 roku rozpoczął służbę w 26. Pułku Piechoty, gdzie w 1835 roku uzyskał stopień podporucznika (niem. Lieutnant)[2]. W 1836 roku zrezygnował ze służby w Armii Pruskiej i wyemigrował do Hiszpanii, gdzie dołączył do oddziałów wiernych Karolowi V. Po przegranej Karlistów, w 1840 roku, powrócił do Niemiec. Swoje wspomnienia z czasów walk na półwyspie Iberyjskim opisał w książce Cztery lata w Hiszpanii, która ukazała się w 1841 roku[1]. W tym samym roku ponownie wstąpił do pruskiego wojska i trafił do 8. Pułku Piechoty, z przydziałem do Sztabu Generalnego[3], gdzie awansowano go do stopnia porucznika (niem. Premierelieutnant) w 1844 roku[4].

W 1848 roku, będąc już kapitanem (niem. Hauptmann), został członkiem sztabu IV Korpusie Armijnym, którego szefem był wówczas Helmuth von Moltke[5]. W tym czasie uczestniczył między innymi w tłumieniu powstania badeńskiego[1]. W 1850 roku został przeniesiony do Wielkiego Sztabu Generalnego z jednoczesnym przydziałem do 16. Pułku Piechoty, a rok później awansował na majora[6].

Po awansie na podpułkownika (niem. Oberstleutnant) w 1855 roku został szefem sztabu IV Korpusu Armijnego[7], a w 1858 roku objął identyczne stanowisko w VIII Korpusie Armijnym[8]. Niecały rok później wysłany do Maroka, gdzie obserwował zmagania trwającej tam wojny hiszpańsko-marokańskiej[9]. Do Prus powrócił w stopniu pułkownika (niem. Oberst) na wcześniej zajmowane stanowisko[10].

W 1863 roku, w stopniu generała majora (niem. Generalmajor), objął dowództwo nad 26. Brygadą Piechoty[11], z którą rok później uczestniczył w wojnie duńskiej, w tym w bitwie pod Dybbøl[9]. W 1866 roku, w trakcie wojny prusko-austriackiej, już w stopniu generała porucznika (niem. Generalleutnant), dowodził 13. Dywizją Piechoty[12]. Na jej czele walczył w bitwach pod Kissingen i Dermbach, a za udział w całej kampanii nad Menem otrzymał Order Pour le Mérite[9].

Przed wybuchem wojny z Francją w 1870 roku, w stopniu generała piechoty (niem. General der Infanterie), stanął na czele VII Korpusu Armijnego. Podczas konfliktu dowodził nim w bitwie pod Spirchen i w bitwie pod Gravelotte. W 1871 roku został dowódcą I Armii i był autorem zwycięstwa niemieckiego w bitwie pod Saint-Quentin, co uniemożliwiło Francuzom przedarcie się do obleganego przez prusaków Paryża. Za ten sukces został odznaczony Krzyżem Wielkim Krzyża Żelaznego[1]. Po zakończeniu konfliktu ponownie objął dowództwo nad VIII Korpusem oraz został mianowany szefem 28. Pułku Piechoty, a także otrzymał prawo do noszenia munduru 55. Pułku Piechoty[13]. W 1878 roku reprezentował cesarza Wilhelma I na ślubie następcy hiszpańskiego tronu Alfonsa[9]. Zmarł w trakcie pełnienia służby wojskowej w 1880 roku.

Odznaczenia

Odznaczenia gen. von Goebena to między innymi[14]:

Upamiętnienie

Przypisy

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.