Autoportret (Matisse 1918)
 | |
| Autor | |
|---|---|
| Rodzaj | |
| Data powstania |
styczeń 1918 |
| Medium | |
| Wymiary |
65 × 54 cm |
| Właściciel | |
| Depozyt w | |
| Miejscowość | |
| Lokalizacja |
Musée Matisse |
Autoportret (fr. Autoportrait) – obraz olejny Henriego Matisse’a z 1918 roku w depozycie Musée Matisse w Le Cateau-Cambrésis.
Historia
Autoportret powstał w styczniu 1918 roku, podczas I wojny światowej. Henri Matisse miał wówczas 49 lat i od kilku lat mieszkał z rodziną głównie w Nicei na Lazurowym Wybrzeżu. Przeniósł się tam początkowo ze względów zdrowotnych ze względu łagodniejszy klimat, ale odkrył, że śródziemnomorskie światło otwiera przed nim nowe możliwości malarskie. Był już uznanym artystą o międzynarodowej renomie, ale jednocześnie przechodził okres intensywnych poszukiwań formalnych. Historycy sztuki nazywają ten czas w twórczości Matisse’a „okresem nicejskim” (fr. période niçoise), trwał mniej więcej od 1917 do lat 20. Zdaniem historyków takich jak John Elderfield, Jack Flam czy Hilary Spurling, po eksperymentach z uproszczeniem formy z lat 1913–1917, Matisse zaczął: malować jaśniejszą paletą, poświęcać większą uwagę światłu, tworzyć spokojniejsze kompozycje, częściej malować wnętrza, modelki i portrety. Autoportret z 1918 roku zachowuje jeszcze pewną surowość wcześniejszych eksperymentów, ale zapowiada bardziej klasyczny i harmonijny styl „okresu nicejskiego”[1][2][3][4][5][6][7][8].
Obraz nie trafił na rynek sztuki. Należał do rodziny malarza. Według dokumentacji Musée d’Orsay znajdował się w kolekcji Jean Matisse (żony Pierre’a Matisse’a, syna artysty). Kolekcjonistka oddała go w darze muzeom narodowym Republiki Francuskiej. Dzieło zostało przypisane do kolekcji Luwru. Administracyjnie należy do zbiorów paryskiego Musée d’Orsay. Od 2 marca 1979 znajduje się w depozycie w Musée Matisse w rodzinnym mieście malarza Le Cateau-Cambrésis w Kambrezji[9].
Opis
Obraz ma format pionowy. Artysta użył farb olejnych, malując na płótnie. Wymiary dzieła to: 65 × 54 cm, z ramą 88 × 77,8 cm. Dzieło jest sygnowane na dole po prawej stronie: Henri Matisse[9].
Matisse ukazał siebie siedzącego przed sztalugą, z paletą i pędzlem. Autoportret przedstawia lustrzane odbicie[10].
Przypisy
- ↑ Henri Matisse. Autoportrait. navigart.fr. [dostęp 2026-07-21]. (fr.).
- ↑ Henri Matisse and Nice. musee-matisse-nice.org. [dostęp 2026-07-21]. (ang.).
- ↑ Beginning of the Nice period. musee-matisse-nice.org. [dostęp 2026-07-21]. (ang.).
- ↑ Henri Matisse Biography. henrimatisse.org. [dostęp 2026-07-21]. (ang.).
- ↑ Samantha Friedman: Henri Matisse. moma.org. [dostęp 2026-07-21]. (ang.).
- ↑ John Elderfield: Henri Matisse: A Retrospective. New York: Museum of Modern Art, 1992. [dostęp 2026-07-21]. (ang.).
- ↑ Hilary Spurling: Matisse the master: a life of Henri Matisse, the conquest of colour, 1909–1954. New York: A.A. Knopf, 2005. [dostęp 2026-07-21]. (ang.).
- ↑ Matisse on Art. Jack Flam (red.). Berkeley: University of California Press, 1995, seria: Documents of Twentieth-Century Art. ISBN 978-0-520-20032-6. [dostęp 2026-07-21]. (ang.).
- 1 2 Autoportrait. Henri Matisse (1869–1954). musee-orsay.fr. [dostęp 2026-07-21]. (fr.).
- ↑ Matisse et Picasso, la comédie du modèle. 23 juin-29 septembre 2018. Musée Matisse – Nice. 2018. [dostęp 2026-07-21]. (fr.).