Baal szem

Baal Szem z Londynu

Baal szem, balszem, baal szem tow (hebr. בעל שם, Mistrz Boskiego Imienia) – w judaizmie określenie na cudotwórców, egzorcystów, odczyniaczy i ludowych uzdrowicieli.

Pojęcie znane było już w czasach gaonów babilońskich. W okresie średniowiecza funkcjonowało jako określenie sławnych osób z kręgów kabalistycznych i chasydzkich, którym przypisywano „świętość” oraz umiejętność czynienia „cudów”[1][2][3]. Od XIII wieku używano go także na określenie egzorcystów oraz osób sporządzających amulety[4][1]. Określenia baal szem tow używano jeszcze przed wystąpieniem Baal Szem Towa, twórcy chasydyzmu polskiego[4].

Pod koniec XVIII wieku role baal szemów przejęli cadykowie i felczerzy. Zjawisko baal szemów zanikło ostatecznie w XIX wieku[2].

Przypisy

  1. 1 2 Ba'al Shem [online], jewishencyclopedia.com [dostęp 2024-10-31].
  2. 1 2 Yohanan Petrovsky-Shtern, Ba‘ale Shem [online], encyclopedia.yivo.org [dostęp 2024-10-31].
  3. ↑ Baʿal shem [online], www.britannica.com [dostęp 2024-10-31] (ang.).
  4. 1 2 Rafał Żebrowski, Baal Szem [online], delet.jhi.pl [dostęp 2024-10-31] (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.