Bai Xianyong

Bai Xianyong
白先勇
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

11 lipca 1937
Guilin

Dziedzina sztuki

literatura

Bai Xianyong
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone

白先勇

Pismo tradycyjne

白先勇

Hanyu pinyin

Bái Xiānyǒng

Wade-Giles

Pai Hsien-yung

Bai Xianyong (chiń. upr. 白先勇; chiń. trad. 白先勇; pinyin Bái Xiānyǒng; Wade-Giles Pai Hsien-yung, ur. 11 lipca 1937 w Guilin) – współczesny pisarz tajwański.

Życiorys

Syn kuomintangowskiego generała Baia Chongxi (1893-1966). W trakcie chińskiej wojny domowej uciekł wraz z matką i rodzeństwem do Hongkongu, by w 1952 roku dołączyć do ojca na Tajwanie[1][2]. Studiował anglistykę na Tajwańskim Uniwersytecie Narodowym w Tajpej[2]. W latach 1958-1963 związany z grupą młodych literatów skupionych wokół czasopisma Xiandai wenxue, na łamach którego debiutował opowiadaniem Jin da nainai[1].

W 1963 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie studiował literaturoznawstwo na University of Iowa. Po obronieniu dyplomu w 1965 roku objął posadę profesora na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Barbara, gdzie wykładał do 1994 roku[2]. Do jego najważniejszych dzieł należą powieści Taibei ren (1971), opisująca losy zwolenników Kuomintangu którzy uciekli z komunistycznych Chin na Tajwan oraz Niezi (1983), osadzona w środowisku gejów z Tajpej[2]. Jest też autorem zbiorów opowiadań Niuyue ke i Zhijiage zhi si, rozgrywających się w środowisku chińskiej diaspory w USA[1]. Twórczość Bai Xianyonga, operująca zaczerpniętymi z nurtu zachodniego modernizmu środkami narracyjnymi, wywarła znaczny wpływ na powojenną prozę tajwańską[1].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Bai Xianyong, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2016-05-23].
  2. 1 2 3 4 Li-hua Ying: Historical Dictionary of Modern Chinese Literature. Lanham: Scarecrow Press, 2010, s. 7-9. ISBN 978-0-8108-5516-8.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.