Bakteriomocz

Bakteriomocz
Bacteriuria
Ilustracja
Bakterie w badaniu ogólnym moczu widoczne pod mikroskopem
Objawy

Brak lub pieczenie przy oddawaniu moczu, częstomocz, bóle brzucha, bóle pleców, gorączka.

Powikłania

Urosepsa

Typy

Bezobjawowa i objawowa

Czynniki ryzyka

Płeć żeńska, starszy wiek

Rozpoznanie

Badanie moczu

Leczenie

Brak lub antybiotykoterapia w zależności od obrazu klinicznego

Klasyfikacje
ICD-10

N39

Bakteriomocz, bakteriuria – stan, w którym stwierdza się obecność bakterii w moczu.

Opis

Przez wiele lat w medycynie był obecny pogląd, że mocz w prawidłowych warunkach powinien być całkowicie jałowy – obecność bakterii traktowano jako wyznacznik zakażenia układu moczowego. W badaniu przeprowadzonym u zdrowych ochotników w 2015 wykazano, że w moczu zdrowych osób także występują bakterie, chociaż w niskiej liczbie. Autorzy podkreślają, że dawny pogląd, iż mocz zdrowego człowieka jest wolny od bakterii, był oparty na ograniczeniach metod hodowli bakterii[1][2]. Techniki nowej generacji (np. sekwencjonowanie 16S) pozwalają wyłapać bakterie, które wcześniej nie były wykrywane zwykłymi posiewami. Pęcherz moczowy również posiada własną mikrobiotę, nawet u osób zupełnie bezobjawowych[3].

Obecność licznych bakterii w moczu także nie jest równoznaczna z patologią. W ogólnej populacji bezobjawowa bakteriuria jest częstsza u kobiet, choć częstość jej stwierdzania wzrasta z wiekiem zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Występuje u około 1%–6% kobiet przed menopauzą oraz u około 2%–10% kobiet w ciąży[4].

Bakteriomocz znamienny

Bakteriomocz znamienny rozpoznaje się w następujących sytuacjach:

  • obecność co najmniej 100000 (105) żywych bakterii w 1 ml moczu.
  • obecność co najmniej 10000 (104) żywych bakterii w 1 ml moczu u kobiet z objawami odmiedniczkowego zapalenia nerek
  • obecność co najmniej 1000 (103) żywych bakterii w 1 ml moczu u kobiet z objawami zapalenia pęcherza moczowego i u mężczyzn z objawami każdego zakażenia układu moczowego
  • każda ilość bakterii w moczu pobranego drogą nadłonowego nakłucia pęcherza moczowego.

Bakteriomocz bezobjawowy

Bakteriomocz znamienny bez klinicznych objawów zakażenia dróg moczowych to bakteriomocz bezobjawowy[5].

Bakteriomocz bezobjawowy wymaga rozpoznania i leczenia u kobiet w ciąży, u mężczyzn przed planowaną przezcewkową elektroresekcją gruczołu krokowego oraz u osób przed zabiegami urologicznymi, podczas których może dojść do krwawienia z błony śluzowej[6].

Obecność bezobjawowej bakteriurii u kobiet w ciąży może prowadzić do odmiedniczkowego zapalenia nerek, które jest jednym z najczęstszych niepołożniczych powodów hospitalizacji u ciężarnych. Może dojść do powikłań takich, jak posocznica, zaburzenia oddychania u dziecka oraz niska masa urodzeniowa[4].

Przypisy

  1. ↑ Michael I Kogan i in.. Human urine is not sterile - shift of paradigm. „Urol Int.”. 94(4), s. 445-52, 2015. DOI: 10.1159/000369631. (ang.).
  2. ↑ Jane Tang. Microbiome in the urinary system—a review. „AIMS Microbiology”. 3(2), s. 143-154, 2017.03.20. (ang.).
  3. ↑ A Lenore Ackerman, Toby C Chai. The Bladder is Not Sterile: an Update on the Urinary Microbiome. „Curr Bladder Dysfunct Rep .”. 14(4), s. 331–341, 2019.11.15. DOI: 10.1007/s11884-019-00543-6. (ang.).
  4. 1 2 Douglas K Owens i in.. Screening for Asymptomatic Bacteriuria in Adults: US Preventive Services Task Force Recommendation Statement. „JAMA”. 22(12), s. 1188-1194, 2019.09.24. DOI: 10.1001/jama.2019.13069. (ang.).
  5. ↑ Franciszek Kokot: V. Choroby nerek i dróg moczowych • B. Badania diagnostyczne • 6. Badania mikrobiologiczne • Identyfikacja drobnoustrojów i ocena lekowrażliwości. W: Interna Szczeklika 2017. Kraków: Medycyna Praktyczna, s. 1522. ISBN 978-83-7430-517-4.
  6. ↑ Jan Duława, Robert Drabczyk: V. Choroby nerek i dróg moczowych • J. Zakażenia układu moczowego • Leczenie • Bakteriomocz bezobjawowy. W: Interna Szczeklika 2017. Kraków: Medycyna Praktyczna, s. 1607. ISBN 978-83-7430-517-4.

Bibliografia

  • Choroby wewnętrzne, pod red. A. Szczeklika, s. 1337–1342 ISBN 83-7430-069-8

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.