Bal u starego Joska

Bal u starego Joska (potocznie Bal na Gnojnej) – walc skomponowany około 1934 r. przez Fanny Gordon do słów Juliana Krzewińskiego i Leopolda Brodzińskiego, dla jednego z warszawskich teatrów rewiowych. Jedna z najpopularniejszych polskich piosenek apaszowskich. Pierwsze nagranie płytowe Tadeusza Faliszewskiego pochodzi z 1933 r. lub 1934 r.^[1].

Walc opisuje kawiarnię przy ulicy Gnojnej w Warszawie (która na początku XX w. została przemianowana na ulicę Rynkową). Do 1932 r. lokal przy ul. Rynkowej 7 prowadzony był przez „Grubego Joska” (Józefa Ładowskiego). „Gruby Josek” zmarł 7 października 1932. Kawiarnię odwiedzały „osoby z towarzystwa”, które po zabawie w „wytwornych lokalach” szukały silniejszych wrażeń w podejrzanej spelunce. Kawiarnia była popularna wśród woźniców, handlarzy i tragarzy z Hali Mirowskiej, a także literatów oraz polityków^[2].

Przypuszczalnie tekst napisano dla jednego z warszawskich teatrów lub kabaretów rewiowych, bowiem kompozytorka – Fanny Gordon oraz autorzy tekstu – Julian Krzewiński i Leopold Brodziński, byli twórcami pierwszej polskiej operetki Yacht miłości, granej w tym czasie w Teatrze 8:30. W styczniu 1933 r. w teatrze rewiowym Morskie Oko dawano rewię Dodatek nadzwyczajny^[3], w której motywem przewodnim była wędrówka po zaułkach i spelunach wielkiego miasta, a jednym z etapów tej podróży była kawiarnia U Joska na Gnojnej.