Bam
 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Ostan | |
| Wysokość |
1059 m n.p.m. |
| Populacja (2006) |
|
| • liczba ludności |
73 823 |
| Nr kierunkowy |
0344 |
Położenie na mapie Iranu  | |
 29°06′N 58°21′E/29,100000 58,350000 | |
| Strona internetowa | |
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Typ |
kulturowy |
| Spełniane kryterium |
II, III, IV, V |
| Numer ref. | |
| Region[b] |
Azja i Pacyfik |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę |
2004 |
| Dokonane zmiany |
2007 |
| Obiekt zagrożony |
2004 |
| 29°06′22″N 58°21′25″E/29,106111 58,356944 | |
Bam (pers. بم) – miasto położone w pustynnym rejonie południowo-wschodniego Iranu, w prowincji Kerman. Znane na świecie dzięki ruinom starożytnego miasta Arg-e Bam. W 2004 krajobraz kulturowy miasta Bam został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO[1].
Miasto założone zostało za czasów dynastii Sasanidów (225–651). Rozwijało się dzięki pielgrzymom odwiedzającym zoroastryjską świątynię ognia (pochodzącą z początków panowania wspomnianej dynastii) oraz dzięki więzom ekonomicznym i handlowym – było ważnym centrum na Jedwabnym Szlaku. Znane też było jako znaczący producent tekstyliów cenionych zwłaszcza w świecie islamu. Bam zaczął tracić na znaczeniu po najeździe Afgańczyków w 1722 r. Miasto, w XIX wieku, opuszczone przez ludzi służyło jeszcze jako koszary dla armii aż do 1932 r. Intensywne prace restauracyjne rozpoczęto w 1953 r.
26 grudnia 2003 Bam został nawiedzony przez trzęsienie ziemi, w wyniku którego zniszczone zostało ponad 80% budynków miasta oraz starożytna cytadela. Zginęło ponad 26 tys. ludzi, a ponad 30 tys. zostało rannych. Iran zamierza z pomocą UNESCO i społeczności międzynarodowej odbudować twierdze i przywrócić jej dawną świetność[2].
W czerwcu 2008 roku temperatura osiągnęła równo 47 stopni co jest nowym rekordem ciepła dla tego miasta.
W mieście znajduje się port lotniczy Bam.
Przypisy
- 1 2 Iran [online], Polski Komitet ds. UNESCO [dostęp 2026-06-24] (pol.).
- ↑ Henri Stierlin: Zabytki architektury obronnej. Warszawa: Wydawnictwo G+J. ISBN 83-60006-16-4.