Bank rozwoju

Bank rozwoju (ang. development bank) – bank, który dąży do świadomego promowania rozwoju gospodarczego dla dobra społeczeństwa^[1]. Z konieczności rezygnuje z krótkoterminowych celów gospodarczych, wybierając wymagającą cierpliwości, perspektywę długoterminową^[1]. Zamiast maksymalizacji rentowności dla udziałowców, banki rozwoju koncentrują się na wspieraniu tworzenia kapitału, zatrudnienia, MŚP i eksportu^[1]. Ich narzędzia zawierają kredyty preferencyjne, pożyczanie na warunkach korzystniejszych niż rynkowe, o wyższej tolerancji ryzyka i zapewnianie funduszy na inwestycje w infrastrukturę^[1].

Banki rozwoju są najbardziej aktywne w krajach słabiej rozwiniętych, na rynkach wschodzących i rynkach przejściowych^[1]. Ponieważ ich cele stoją w sprzeczności z dopasowywaniem płynnych aktywów i krótkoterminowych zobowiązań, zwykle znajdują się w rękach państwa^[1]. Mimo to banki rozwoju w miarę możliwości starają się zapewnić rentowność swojej działalności^[1]. To nie tylko pozwala im działać, ale też nakłada dyscyplinę finansową na kredytobiorców^[1].

Klasycznymi przykładami banków rozwoju są: Bank Światowy, Bank Rozwoju Rady Europy, KfW oraz Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju^[1].