Baranie

Baranie

Na szczycie
Państwo	Polska
Pasmo	Beskid Niski, Karpaty
Wysokość	754 m n.p.m.
Wybitność	211 m
Położenie na mapie Beskidu Niskiego Baranie
Położenie na mapie Karpat Baranie
49°26′14″N 21°35′47″E/49,437222 21,596389

Baranie (słow. Stávok; 754 m n.p.m.) – szczyt w Beskidzie Niskim, w paśmie Beskidu Dukielskiego.

Wznosi się w głównym grzbiecie Karpat Zachodnich, stanowiącym tu fragment Wielkiego Europejskiego Działu Wodnego, ok. 5 km na południe od Olchowca. Grzbietem tym biegnie przez szczyt Baraniego granica państwowa polsko-słowacka. Spod wierzchołka w kierunku południowym spływa słowacki potok Kapišovka, dopływ Ladomirki w dorzeczu Ondawy (zlewisko Morza Czarnego). Natomiast na północno-wschodnich stokach góry źródła ma potok Olchowczyk, a na zachodnich potok Baranie, oba będące dopływami Wilszni w dorzeczu Wisłoki (zlewisko Bałtyku). W miejscu, w którym w grzbiecie granicznym wznosi się Baranie, grzbiet ten na krótkim odcinku wygina się ku północy. W kierunku północno-zachodnim odchodzi tu odeń krótkie ramię boczne, rozdzielające doliny obu wspomnianych polskich potoków^[1].

Północne stoki Baraniego znajdują się w granicach Magurskiego Parku Narodowego, natomiast południowe stoki obejmuje słowacka Chránená krajinná oblasť Východné Karpaty^[1].

Do jesieni 2005 na jego szczycie znajdowała się wieża obserwacyjna (stalowa), zbudowana w czasie II wojny światowej przez Niemców. Konstrukcja runęła zimą 1999/2000. Od jesieni 2005 do wiosny 2006 trwały prace nad nową wieżą widokową (drewnianą) wysokości około 17 m, którą wznieśli Słowacy (turyści ze Svidníka i okolic, członkowie stowarzyszenia „Nizke Beskydy”). Z wieży przy sprzyjających warunkach widoczne były Tatry, Bieszczady i Połoninę Równą^[2]. Z uwagi na zły stan techniczny wieża została podcięta i przewrócona pod koniec kwietnia 2019^[3].

• Ożenna – Przełęcz Mazgalica – Baranie (754 m n.p.m.) – Barwinek – Przełęcz Dukielska (500 m n.p.m.)
• Baranie – Olchowiec – Wilsznia – Smereczne – Tylawa

Przez szczyt Baraniego biegnie również ścieżka przyrodniczo-historyczna „Olchowiec” w formie pętli, zaczynającej się i kończącej w Olchowcu^[1].