Barbara Niewiadomska-Michałowicz
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Zawód | |
| Wydawnictwo |
Wydawnictwo AA, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne |
| Odznaczenia | |
 | |
Barbara Niewiadomska-Michałowicz (ur. 7 kwietnia 1938 w Lublinie[1]) – polska kompozytorka, wykładowczyni, teoretyczka muzyki.
Życiorys
Rozpoczęła naukę gry na fortepianie w dzieciństwie[1]. Od 1956 roku uczyła się na Wydziale Rytmiki Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej im. J. Elsnera w Warszawie[1]. Studiowała teorię muzyki na Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina do 1961 roku; napisała tamże pracę magisterską pt. Przejawy aleatoryzmu w polskiej muzyce współczesnej pod kierunkiem A. Dobrowskiego oraz studiowała tamże kompozycję u Piotra Perkowskiego do 1963 roku[1]. Jej pracą dyplomową był balet pt. Dzieci Pana Majstra w 3 aktach[1]. Na studiach pracowała – prowadziła zajęcia umuzykalniające dla dzieci[1]. Dzięki nagrodzie Związku Kompozytorów Polskich za utwór pt. Alleluja przyznanej w 1970 roku wyjechała do Paryża, gdzie uczyła się u Nadii Boulanger[1]. Prowadziła zajęcia z improwizacji w Państwowym Liceum Muzycznym w Warszawie od 1971 roku[1]. Była zatrudniona w Instytucie Pedagogiki Muzycznej Akademii Muzycznej w Warszawie w latach 1974–1977[1]. Jest członkiem zwyczajnym Związku Kompozytorów Polskich[1] od 1971 roku[2].
Poglądy
Należy do Klubu Inteligencji Katolickiej[1]. Jest przeciwko karze śmierci[3]; podpisała list wsparcia dla Białorusinów w 2020 roku złożony na ręce Swiatłany Aleksijewicz[4].
Nagrody
- II nagroda w Konkursie Związku Kompozytorów Polskich za utwór pt. Alleluja (1970)[5]
- wyróżnienie na konkursie kompozytorskim Oddziału Warszawskiego Związku Kompozytorów Polskich za utwór Non Astrando (1982)[5]
- Nagroda Indywidualna I stopnia Ministra Kultury i Sztuki (1991)[1]
- Złoty Krzyż Zasługi (1991)[1]
Twórczość
Pisała głównie utwory z tekstem, głównie muzykę kameralną i solową[1], kompozycje dla dzieci i młodzieży[5], utwory fortepianowe[6]. Pisała na zamówienie wydawnictwa AA czy Wydawnictw Szkolnych i Pedagogicznych[5]. Wybrane dzieła:
- On na mezzosopran i fortepian do słów M. Marinkowskiej (1966)[5]
- Erotyk fal na sopran i fortepian do słów J.K. Szmidta (1967)[5]
- Alleluja na instrumenty dęte, fortepian, harfę i perkusję (1970)[5]
- Non Astrando na flet i fortepian (1982)[5]
- Expromptum na flet, skrzypce i wiolonczelę (1984)[7]
- El Male Rachamim, 3 pieśni na głos żeński, flet, obój i kwartet smyczkowy (1985)[5]
- Oratio ad Sanctum Adalbertum na czterogłosowy chór mieszany do słów J. Wojtczaka (1998)[5]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Pacewicz 2005 ↓, s. 665.
- ↑ Członkowie zwyczajni [online], www.zkp.org.pl [dostęp 2025-03-25].
- ↑ Europejski Dzień przeciw Karze Śmierci « Otwarta Rzeczpospolita [online], www.otwarta.org [dostęp 2025-03-25].
- ↑ Wsparcie dla Białorusi [online], www.zkp.org.pl [dostęp 2025-03-25].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Pacewicz 2005 ↓, s. 666.
- ↑ Wanda Wilk, An Outline History of Women Composers in Poland – Polish Music Center [online], polishmusic.usc.edu [dostęp 2025-03-25] (ang.).
- ↑ Niewiadomska – Michałowicz Barbara – Polskie Kompozytorki [online], 14 grudnia 2021 [dostęp 2025-03-25].
Bibliografia
- Izabela Pacewicz, Niewiadomska-Michałowicz, Barbara, [w:] Marek Chołoniewski, Marek Podhajski, Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki (Gdańsk) (red.), Kompozytorzy polscy 1918-2000: praca zbiorowa, t. 2. Biografie, Prace Specjalne / Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, Gdańsk: Warszawa: Wydawnictwo Akademii Muzycznej im. S. Moniuszki w Gdańsku; Akademia Muzyczna im. F. Chopina w Warszawie, 2005, ISBN 978-83-89444-82-0.