Barbara Otwinowska

Barbara Otwinowska
Data i miejsce urodzenia

11 czerwca 1924
Toruń

Data i miejsce śmierci

15 stycznia 2018
Warszawa

Tytuł naukowy

prof. dr hab.

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami Krzyż Armii Krajowej Medal Wojska (dwukrotnie) Warszawski Krzyż Powstańczy

Barbara Otwinowska (ur. 11 czerwca 1924 w Toruniu, zm. 15 stycznia 2018 w Warszawie[1]) – polska badaczka literatury, profesor nauk humanistycznych. W młodości sanitariuszka i łączniczka AK (pseudonimy: „Witek Błękitny”, „Baśka”), więzień polityczny.

Życiorys

W trakcie wojny kształciła się na tajnych kompletach, zdała maturę w 1944. Od 1943 działała w AK, uczestniczyła w powstaniu warszawskim[2]. Po powstaniu wywieziona na roboty przymusowe do Zagłębia Ruhry[3]. W 1945 podjęła studia polonistyczne i romanistyczne. W 1947 aresztowana przez komunistów w związku ze śledztwem dotyczącym rotmistrza Witolda Pileckiego. Więziona m.in. przez 3 lata w Fordonie[3]. W 1950 zwolniona, kontynuowała studia na Uniwersytecie Warszawskim. Pracowała w Instytucie Badań Literackich PAN. Uzyskała stopień doktora i doktora habilitowanego. W 1986 otrzymała tytuł profesora.

Zaangażowana w działalność środowisk kombatanckich, szczególnie kobiet-więźniów politycznych. Została członkiem Kapituły Honorowej Nagrody im. Danuty Siedzikówny „Inki”[4].

Wypowiadała się w filmach dokumentalnych Inka. Zachowałam się jak trzeba oraz W imieniu Polski Ludowej, Niepodległy. Opowieść o Januszu Krupskim.

Została pochowana na cmentarzu w Umiastowie[5].

Ordery i odznaczenia

Odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2007)[6][3], a także Brązowym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem Armii Krajowej, dwukrotnie Medalem Wojska oraz Warszawskim Krzyżem Powstańczym[7]. W 2005 otrzymała nagrodę Kustosz Pamięci Narodowej[8].

Przypisy

  1. ↑ Zmarła Barbara Otwinowska, żołnierz AK i powstaniec warszawski. pap.pl, 16 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-16].
  2. ↑ Barbara Otwinowska 6. www.1944.pl. [dostęp 2025-09-23].
  3. 1 2 3 Nekrolog, „Rzeczpospolita”, 13 (10953), 17 stycznia 2017, A7, ISSN 0208-9130.
  4. ↑ Nagroda im. Danuty Siedzikówny „Inki” za rok 2015. fundacjaak.pl. [dostęp 2015-11-11].
  5. ↑ Pożegnaliśmy Profesor Barbarę Otwinowską. ipn.gov.pl, 16 stycznia 2018. [dostęp 2025-09-23].
  6. ↑ M.P. z 2007 r. Nr 57, poz. 642 (ISAP).
  7. ↑ Barbara Otwinowska. ipn.gov.pl. [dostęp 2018-02-25].
  8. ↑ Kustosz Pamięci Narodowej 2005. ipn.gov.pl. [dostęp 2018-03-01].

Linki zewnętrzne