Baricyt
 okaz z Jukon | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny | |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa | |
| Przełam |
blaszkowy[2] |
| Łupliwość | |
| Pokrój kryształu | |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny | |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
giętki[2] |
| Gęstość | |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa | |
| Rysa | |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
1,547–1,595 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,038[1] dyspersja (optyka): słaba[1] pleochroizm: słaby; X = niebieski; Y,Z = bezbarwny[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.CE.40[1] |
Baricyt – bardzo rzadki minerał z klasy fosforanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju płytkowym, tabliczkowym i blaszkowym[2][1]. Jest minerałem giętkim i przezroczystym[1][2]. Posiada białą lub jasnoniebieską rysę oraz szklisty, półszklisty, żywiczny bądź perłowy połysk[1][2].
Występowanie
Występuje w miarolach i żyłach skał bogatych w fosfor[2]. Towarzyszą mu zwykle lazulit, syderyt, augelit, wardyt, kulanit, gormanit oraz kwarc[1][2]. Typowym miejsce występowania jest Jukon w Kanadzie[1]. Spotykany ponadto w Finlandii, Mongolii, Nowej Zelandii i Rosji[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 Barićite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 172, ISBN 978-83-7073-816-7.