Barujec
| Kontynent | |
|---|---|
| Państwo | |
| Lokalizacja | |
| Potok | |
| Długość | ok. 2,4 km |
| Źródło | |
| Miejsce | północno-zachodnie stoki Łazka |
| Wysokość |
ok. 520 m n.p.m. |
| Współrzędne | |
| Ujście | |
| Recypient | Brennica |
| Miejsce | |
| Wysokość |
ok. 375 m n.p.m. |
| Współrzędne | |
Położenie na mapie województwa śląskiego  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Barujec – niewielki potok w Beskidzie Śląskim i na Pogórzu Cieszyńskim, prawobrzeżny dopływ Brennicy[1].
Źródła na wysokości ok. 520 m n.p.m., na północno-zachodnich stokach Łazka[2]. Spływa w większości w kierunku południowo-zachodnim, w środkowym biegu dość głęboką i krętą dolinką. Na wysokości ok. 350 m n.p.m., już wśród zabudowy Górek Wielkich, opuszcza próg Beskidu. Tu jego koryto skręca ku północnemu zachodowi i na wysokości ok. 340 m n.p.m. uchodzi do Brennicy[2].
Nazwa, wcześniej w postaci Baruciec, wspominana była w 1566 r. w formie Barutecz jako granica między Górkami Wielkimi a Brenną. Pochodzi być może od nazwiska (Michał Barut), wspominanego w 1571 r. Obecnie występuje również jako nazwa osiedla Brennej[3]. Dolina w najwyższych partiach (po ok. 410 m n.p.m.) całkowicie zalesiona. Górna część toku, po poziomicę ok. 375 m n.p.m., leży w granicach parku Krajobrazowego Beskidu Śląskiego[4].
Przypisy
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 5, ISBN 83-239-9607-5.
- 1 2 Barujec na mapie Geoportalu [online], Główny Geodeta Kraju [dostęp 2025-12-13].
- ↑ Robert Mrózek: Nazwy miejscowe dawnego Śląska Cieszyńskiego. Katowice: Uniwersytet Śląski w Katowicach, 1984, s. 36. ISBN 82-00-00622-2.
- ↑ Mapa turystyczna. [dostęp 2025-12-13].