Basiorów Potok

Basiorów Potok
Kontynent

Europa

Państwo

 Polska

Lokalizacja

Pogórze Spisko-Gubałowskie

Potok 4 rzędu
Źródło
Współrzędne

49°17′58″N 19°48′19″E/49,299444 19,805278[1]

Ujście
Recypient Magurski Potok
Wysokość

ok. 900 m n.p.m.[2]

Współrzędne

49°18′30″N 19°48′43″E/49,308333 19,811944[1]

Położenie na mapie gminy Kościelisko
Mapa konturowa gminy Kościelisko, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko dolnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „źródło”, powyżej na prawo znajduje się również punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „źródło”, powyżej na prawo znajduje się również punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie powiatu tatrzańskiego
Mapa konturowa powiatu tatrzańskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „źródło”, powyżej na prawo znajduje się również punkt z opisem „ujście”

Basiorów Potok – potok, prawy dopływ Magurskiego Potoku[3].

Potok wypływa ze źródła na wysokości 1075 m na polanie Basiorówka na północnych stokach Orawicko-Witowskich Wierchów. Spływa w kierunku północno-wschodnim i na wysokości 900 m uchodzi do Magurskiego Potoku[2].

Basiorów Potok ma długość 660 m i średni spadek 26,5%. Orograficznie prawe zbocza jego doliny tworzy Hurchoci Wierch, lewe północny grzbiet Magury Witowskiej. Cała jego zlewnia znajduje się na porośniętych lasem północnych stokach Orawicko-Witowskich Wierchów w obrębie miejscowości Witów[2].

Przypisy

  1. 1 2 Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – nazwy obiektów fizjograficznych – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 1 stycznia 2025, identyfikator PRNG: 3180
  2. 1 2 3 Basiorów Potok na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej [online], Główny Geodeta Kraju [dostęp 2017-09-13].
  3. ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 6, ISBN 83-239-9607-5.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.