Baza eksploatacyjna

Baza eksploatacyjna – miejsce wyposażone w odpowiedni sprzęt techniczny i urządzenia techniczne umożliwiające prowadzenie działalności transportowej, w skład której wchodzi co najmniej jeden z następujących elementów: miejsce postojowe, miejsce załadunku, rozładunku lub łączenia ładunków, miejsce konserwacji lub naprawy pojazdów[1][2].

Dysponowanie bazą eksploatacyjną jest wymogiem dla uzyskania zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego umożliwiającego prowadzenie działalności transportowej[1][3].

Kwestia ta uregulowana została w Unii Europejskiej w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE[4][5].

Przypisy

  1. 1 2 Dz. U. z 2025 r. poz. 1490 (ISAP).
  2. ↑ Podstawowe definicje [online], Główny Inspektorat Transportu Drogowego [dostęp 2026-01-21] (pol.).
  3. ↑ Zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego.
  4. ↑ Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE (CELEX: 32009R1071).
  5. ↑ Interpelacja nr 6567 w sprawie wykonywania usług transportu drogowego.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.