Bełkotka

Bełkotka − najstarsze i najsłynniejsze źródło w Iwoniczu-Zdroju, położone w zamknięciu dolinki wcinającej się od wschodu pomiędzy Górę Winiarską (na północy) a Przedziwną (na południu). Leży na wysokości ok. 445 m n.p.m., u południowych podnóży Góry Winiarskiej^[1]. Nazwa pochodzi od wydobywającego się z dna źródła gazu ziemnego, wywołującego bulgotanie ("bełkot") wody. W przeszłości ilość wydobywającego się gazu była na tyle duża, że gromadził się on w wykopie źródła, a do największych atrakcji, popularnych wśród gości uzdrowiska, należało jego zapalanie. Wyglądało to wtedy tak, jakby paliła się powierzchnia wody. Obecnie ilość wydobywającego się gazu jest niewielka i jego stężenie jest zbyt niskie, by można go było zapalić.

W przeszłości uważane było za najcenniejsze źródło lecznicze. Opisywane było jako kuriozum przez lekarzy krajowych i zagranicznych: Jana Sechkiniego, Jana Denisa, Conradiego i innych. Z czasem z centrum uzdrowiska doprowadzono do niego wygodną dróżkę, a samo źródło zostało otoczone murowaną obudową. Wkomponowano w nią obelisk z płytą, na której wyryto fragment wiersza Wincentego Pola, poświęcony Bełkotce, wraz z płaskorzeźbą, przedstawiającą podobiznę poety.

Źródło to jest pomnikiem przyrody. Z centrum Zdroju prowadzi do niego wygodna, niebiesko znakowana ścieżka spacerowa, wiodąca następnie na Przedziwną^[1].

• Bełkotka. (pol.).