Bełtwa festonowa

Bełtwa festonowa
Cyanea capillata[1]
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Podkrólestwo

tkankowce właściwe

Typ

parzydełkowce

Gromada

krążkopławy

Podgromada

Discomedusae

Rząd

Semaeostomeae

Rodzina

Cyaneidae

Rodzaj

Cyanea

Gatunek

bełtwa festonowa

Synonimy
  • Cyanea versicolor L. Agassiz, 1862[1]
  • Cyanea arctica[1]
  • Medusa capillata[1]

Bełtwa festonowa, meduza festonowa (Cyanea capillata) – gatunek krążkopława z rodziny Cyaneidae występujący w Oceanie Atlantyckim i Morzu Północnym. Spotykany także w Morzu Bałtyckim.

Opis

Jest to największa meduza na świecie, średnica ciała formy arktycznej C. c. arctica dochodzi do 2 m, długość czułków nawet do 30 m[2]. Przeciętnie osiąga jednak średnicę do 50 cm. Ma różnorodne ubarwienie, najczęściej żółtawe lub błękitne, bledsze u osobników młodocianych; żołądek jest jaskrawożółty. Włosowate czułki zwisające spod parasola zgrupowane są zwykle w ośmiu pękach. Poparzenia ich parzydełkami są bolesne zwłaszcza u dzieci, wywołują zaczerwienienia skóry, nie są jednak śmiertelne[3]. W rozwoju bełtwy włosiennika występuje larwa (efyra) oraz polip.

Bełtwa w kulturze

Bełtwa pojawia się w jednym z opowiadań o Sherlocku Holmesie Arthura Conana Doyle’a, zatytułowanym Lwia grzywa, w którym okazała się być zabójcą uśmierconego w tajemniczych okolicznościach profesora akademickiego McPhersona. Została przez Sherlocka określona jako cyanea oraz tytułowa lwia grzywa (po angielsku nazwa tego krążkopława brzmi Lion’s mane jellyfish – meduza lwia grzywa). Przedstawiono ją jako śmiertelnie niebezpieczną, choć w rzeczywistości zetknięcie z jej parzydełkami nie stanowi zagrożenia dla życia człowieka.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Cyanea capillata, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. ↑ Wydawnictwo Naukowe PWN, Biologia mulimedialna encyklopedia PWN : 13 000 haseł, 2000 ilustracji, 8 animowanych wykładów, 4 osie czasu, wyd. Wersja 2.0, Wrocław: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-61492-24-5, OCLC 316530731 [dostęp 2020-07-12].
  3. ↑ Lions Mane Jellyfish [online], Jellyfish Facts [dostęp 2020-07-12].

Bibliografia

  • Ludwik Żmudziński: Świat zwierzęcy Bałtyku : atlas makrofauny. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1990. ISBN 83-02-02374-4.