Beaveryt-(Cu)
 w towarzystwie cerusytu z Tsumeb | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb(Fe3+2Cu)(SO4)2(OH)6[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5–4,5[1] |
| Pokrój kryształu |
płytkowy[1] |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny[1] |
| Gęstość |
4,36 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
żółta[1] |
| Połysk |
ziemisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,83–1,87 (jednoosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,020 (silna)[1] pleochroizm: widoczny; O= ciemnożółty; E= bladożółty[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.BC.10[1] |
Beaveryt-(Cu) – minerał z rodziny siarczanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie trygonalnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju płytkowym[1]. Posiada ziemisty połysk[1].
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w złożach polimetalicznych[1]. Spotykany w strefach utleniania ołowiu i cynku w regionach suchych[1]. Towarzyszą mu głównie brochantyt, cerusyt, cynkoliwenit, malachit, kupryt, goethyt, kwarc, mimetyt, wulfenit oraz iodargyrit[1]. Występuje w Australii, Austrii, Chile, we Francji, Niemczech, Grecji, we Włoszech, Japonii, Namibii (Tsumeb), Polsce (Miedzianka), Rosji, Hiszpanii, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Nevada, Nowy Meksyk, Utah)[1].