Benedykt Niestorowicz
| Data i miejsce urodzenia |
11 marca1899 |
|---|---|
| Data śmierci |
20 października 1977 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1919–1944, 1944–1945 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki |
1209 pułk artylerii |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Benedykt Niestorowicz (ur. 11 marca 1899 w Tracewiczach, zm. 20 października 1977[1]) – generał brygady ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys
Był synem Nikołaja, deklarował rosyjską narodowość. Po ukończeniu szkoły podstawowej pracował na roli w gospodarstwie ojca, od marca 1919 służył w Armii Czerwonej, do października 1923 był żołnierzem służby zasadniczej i nadterminowej. W październiku 1927 ukończył szkołę artylerii w Moskwie, po czym został dowódcą plutonu w 3 pułku piechoty w Moskiewskiej Dywizji Piechoty, później dowodził baterią szkolną w pułku artylerii. W 1937 był dowódcą szkolnego dywizjonu artylerii, w sierpniu 1937 został zwolniony ze stanowiska podczas czystek. W sierpniu 1938 przywrócono go do służby i skierowano na studia do Akademii Wojskowej im. Frunzego w Moskwie (do maja 1941). Po ataku Niemiec na ZSRR brał udział w walkach obronnych.
Od listopada 1942 do lutego 1944 dowodził 1209 pułkiem artylerii Armii Czerwonej. Następnie dowódca 93 Brygady Artylerii. Skierowany do ludowego Wojska Polskiego[2] w sierpniu 1944. Od 6 września 1944 do września 1945 dowodził 2 Łużycką Dywizją Artylerii, uchwałą Prezydium KRN z 30 grudnia 1944 otrzymał stopień generała brygady. W 1945 brał udział w walkach na 1 Froncie Białoruskim i 1 Froncie Ukraińskim. 10 października 1945 powrócił do Związku Radzieckiego, do dyspozycji Głównego Zarządu Kadr Armii Czerwonej.
Ordery i odznaczenia
- Order Lenina (21 lutego 1945)[3]
- Order Czerwonego Sztandaru – trzykrotnie (2 marca 1938, 3 listopada 1944, 29 czerwca 1945)
- Order Czerwonej Gwiazdy – dwukrotnie (11 sierpnia 1943, 27 października 1943)
- Order Wojny Ojczyźnianej I klasy
- Order Suworowa II klasy - dwukrotnie (29 i 31 maja 1945)
- Order Bohdana Chmielnickiego II klasy
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (11 maja 1945)[4]
Przypisy
- ↑ Benedykt Niestorowicz. generals.dk. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
- ↑ Biography of Brigadier-General Benedykt Niesterowicz (1899 – ), Poland [online], generals.dk [dostęp 2019-12-10].
- ↑ Нестерович Венедикт Николаевич, 11.03.1899. Документы участника войны. [online], Память народа [dostęp 2026-01-19].
- ↑ M.P. z 1945 r. nr 6, poz. 26 „za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą”.
Bibliografia
- Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. 3, Toruń 2010.