Benedykt Niestorowicz

Benedykt Niestorowicz
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia

11 marca1899
Tracewicze

Data śmierci

20 października 1977

Przebieg służby
Lata służby

1919–1944, 1944–1945

Siły zbrojne

Armia Czerwona
ludowe Wojsko Polskie

Jednostki

1209 pułk artylerii
93 Brygada Artylerii
2 Łużycka Dywizja Artylerii

Główne wojny i bitwy

hiszpańska wojna domowa
wojna zimowa
II wojna światowa

Odznaczenia
Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Suworowa II klasy (ZSRR) Order Suworowa II klasy (ZSRR) Order Bohdana Chmielnickiego II klasy Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945”Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Benedykt Niestorowicz (ur. 11 marca 1899 w Tracewiczach, zm. 20 października 1977[1]) – generał brygady ludowego Wojska Polskiego.

Życiorys

Był synem Nikołaja, deklarował rosyjską narodowość. Po ukończeniu szkoły podstawowej pracował na roli w gospodarstwie ojca, od marca 1919 służył w Armii Czerwonej, do października 1923 był żołnierzem służby zasadniczej i nadterminowej. W październiku 1927 ukończył szkołę artylerii w Moskwie, po czym został dowódcą plutonu w 3 pułku piechoty w Moskiewskiej Dywizji Piechoty, później dowodził baterią szkolną w pułku artylerii. W 1937 był dowódcą szkolnego dywizjonu artylerii, w sierpniu 1937 został zwolniony ze stanowiska podczas czystek. W sierpniu 1938 przywrócono go do służby i skierowano na studia do Akademii Wojskowej im. Frunzego w Moskwie (do maja 1941). Po ataku Niemiec na ZSRR brał udział w walkach obronnych.

Od listopada 1942 do lutego 1944 dowodził 1209 pułkiem artylerii Armii Czerwonej. Następnie dowódca 93 Brygady Artylerii. Skierowany do ludowego Wojska Polskiego[2] w sierpniu 1944. Od 6 września 1944 do września 1945 dowodził 2 Łużycką Dywizją Artylerii, uchwałą Prezydium KRN z 30 grudnia 1944 otrzymał stopień generała brygady. W 1945 brał udział w walkach na 1 Froncie Białoruskim i 1 Froncie Ukraińskim. 10 października 1945 powrócił do Związku Radzieckiego, do dyspozycji Głównego Zarządu Kadr Armii Czerwonej.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Benedykt Niestorowicz. generals.dk. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
  2. ↑ Biography of Brigadier-General Benedykt Niesterowicz (1899 – ), Poland [online], generals.dk [dostęp 2019-12-10].
  3. ↑ Нестерович Венедикт Николаевич, 11.03.1899. Документы участника войны. [online], Память народа [dostęp 2026-01-19].
  4. ↑ M.P. z 1945 r. nr 6, poz. 26 „za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą”.

Bibliografia

  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. 3, Toruń 2010.