Benny Peyton

Benny Peyton, właśc. Benton Ellsworth Peyton (ur. 20 lipca 1888 w Waszyngtonie, zm. 24 stycznia 1965 w Nowym Jorku) – amerykański perkusista jazzowy i lider zespołów. Należał do muzyków związanych z wczesną obecnością jazzu w Europie; po przyjeździe do Wielkiej Brytanii z zespołem Southern Syncopated Orchestra Willa Mariona Cooka prowadził w Londynie zespół Jazz Kings, złożony z byłych członków tej orkiestry[1][2][3].

W 1919 przybył do Europy jako członek Southern Syncopated Orchestra. W Londynie spośród muzyków związanych z tą orkiestrą wyłoniło się kilka mniejszych zespołów przeznaczonych do gry tanecznej. Grupa, z której rozwinęli się Jazz Kings, rozpoczęła występy w Embassy Club przy 6–8 Old Bond Street 31 grudnia 1919, początkowo jako The Syncopated Orchestra. W pierwotnym składzie obok Peytona grali Sidney Bechet, Fred Coxito, George Mitchell Smith, Pierre DeCaillaux i Henry Saparo; 19 stycznia 1920 zespół przeszedł pod kierownictwo Peytona[2]. W Embassy Club grupa rezydowała do sierpnia 1920[4].

3 października 1920 zespół rozpoczął występy w Hammersmith Palais de Danse już pod nazwą The Jazz Kings. W składzie, oprócz Peytona, znajdowali się wówczas m.in. Sidney Bechet, Fred Coxito, George Mitchell Smith, Pierre DeCaillaux i Joe Caulk. Rezydencja w Hammersmith Palais trwała prawdopodobnie do 31 sierpnia 1921; we wrześniu 1921 oraz ponownie w lutym 1922 Jazz Kings występowali także w Birmingham Palais de Dance[2][4].

W literaturze dotyczącej recepcji wczesnego jazzu w Wielkiej Brytanii wskazywano, że Jazz Kings byli zespołem bardziej dostosowanym do londyńskiej kultury tanecznej niż duża Southern Syncopated Orchestra. Grupa sprawnie wykonywała muzykę taneczną, korzystała z doświadczenia muzyków takich jak Bechet, a jej mniejsza obsada – klarnet, saksofon altowy, skrzypce, bandżo, fortepian i perkusja – odpowiadała modelowi zespołu tanecznego znanemu brytyjskiej publiczności. Peyton podkreślał w 1920, że Jazz Kings starali się wykonywać jazz w sposób atrakcyjny dla publiczności, ale także urozmaicać występy elementami rozrywkowymi, solami i efektami scenicznymi[3].

W latach 20. i 30. Peyton kontynuował działalność w Europie jako lider zespołów występujących pod nazwą Jazz Kings. W 1926 odbył tournée po ZSRR z zespołem, w którym występowali także puzonista Frank Withers i Sidney Bechet; po występach w Moskwie grupa grała również w Kijowie, Charkowie i Odessie[1][5]. Wśród muzyków występujących z Peytonem byli m.in. Tommy Ladnier i June Cole, obaj w 1929. W 1935 Peyton wraz z pianistą Joe Turnerem towarzyszył Adelaide Hall w Zurychu[1].

W 1939 Peyton powrócił do Nowego Jorku. Był związany z Local 802 American Federation of Musicians, a w latach 50. XX wieku regularnie występował jako perkusista[1].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Howard Rye. Peyton, Benny [Benton Ellsworth]. „Grove Music Online”, 2003. Oxford University Press. DOI: 10.1093/gmo/9781561592630.article.J353200. (ang.).
  2. 1 2 3 Howard Rye. The Jazz Kings and Other Spin-Off Groups. „Black Music Research Journal”. 30 (1), s. 85–92, 2010. Center for Black Music Research - Columbia College Chicago and University of Illinois Press. DOI: 10.5406/blacmusiresej.30.1.0085. (ang.).
  3. 1 2 Catherine Parsonage. A critical reassessment of the reception of early jazz in Britain. „Popular Music”. 22 (3), s. 315–336, 2003. DOI: 10.1017/S0261143003003210. (ang.).
  4. 1 2 Nightclubs and other venues. „Grove Music Online”, 2003. Oxford University Press. DOI: 10.1093/gmo/9781561592630.article.J330000. (ang.).
  5. ↑ Bechet, Sidney (Joseph). Encyclopedia.com. [dostęp 2026-07-03]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.