Benoît Cauet

Benoît Cauet

Data i miejsce urodzenia	2 maja 1969 Châtellerault
Wzrost	175 cm
Pozycja	pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub 1983–1985 ASPTT Nantes 1985–1987 Olympique Marsylia
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 1987–1990 Olympique Marsylia 33 (1) 1990–1994 SM Caen 144 (8) 1994–1996 FC Nantes 56 (4) 1996–1997 Paris Saint-Germain 35 (4) 1997–2001 Inter Mediolan 101 (5) 2001–2002 Torino FC 16 (1) 2002–2003 Como 1907 31 (0) 2003–2004 SC Bastia 32 (2) 2004–2005 CSKA Sofia 15 (0) 2005–2006 FC Sion 15 (1) W sumie: 478 (26)
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Benoît Cauet (ur. 2 maja 1969 w Châtellerault) – francuski piłkarz, występujący podczas kariery na pozycji pomocnika.

Karierę piłkarską Benoît Cauet rozpoczął w klubie ASPTT Nantes w 1983 roku. W 1985 roku przeszedł do juniorskiej drużyny Olympique Marsylia. W pierwszej drużynie Olympique zadebiutował w 1987 roku. Z Olympiaue dwukrotnie zdobył mistrzostwo Francji w 1989 i 1990 oraz Puchar Francji 1989. Olympique był na przełomie lat 80. i 90. czołowym klubem Europy młodemu piłkarzowi ciężko było wywalczyć miejsce w składzie, dlatego w 1990 odszedł do dużo słabszego SM Caen. Z Caen zajmował miejsce w górnej połowie tabeli – w 1992 roku 5. miejsce, co dało awans do Pucharu UEFA.

Dobra gra w SM Caen zaowocowała transferem do czołowej drużyny Francji – FC Nantes. Z Nantes Cauet zdobył mistrzostwo Francji 1995 oraz półfinał Ligi Mistrzów 1996, w którym Nantes okazało się słabsze od późniejszego zdobywcy – Juventusu. W 1996 roku Cauet przeszedł do zdobywcy ówczesnego Pucharu Zdobywców Pucharów – Paris Saint-Germain. Z klubem z Paryża dotarł w 1997 roku do finału Pucharu Zdobywców Pucharów, gdzie PSG uległa Barcelonie.

Po sezonie Cauet przeszedł do Interu Mediolan. We włoskim klubie grali wówczas tacy piłkarze jak:Ronaldo, Roberto Baggio czy Christian Vieri. W Interze Cauet zadebiutował 31 sierpnia 1997 w wygranym 2-1 meczu z Brescią. Cauet spędził w Interze cztery lata i był w tym czasie wyróżniającym się piłkarzem. Z Interem zdobył Puchar UEFA 1998, wicemistrzostwo Włoch 1998, ćwierćfinał Ligi Mistrzów 1999, gdzie Inter uległ późniejszemu zwycięzcy Manchesterowi United oraz finał Pucharu Włoch 2000. Ostatni raz w Interze zagrał 20 września 2001 w meczu I rundy Pucharu UEFA z rumuńskim FC Brașov. Ogółem w barwach Interu wystąpił w 146 meczach (101 w lidze, 23 w europejskich pucharach oraz 22 w Pucharze Włoch) i strzelił 8 bramek (5 w lidze, 1 w Pucharze UEFA z Lyonem oraz 2 w Pucharze Włoch).

W 2001 roku odszedł do Torino FC Sezon 2002–2003 grał w beniaminku Serie A Como Calcio, z którym jednak spadł do Serie B. W 2003 roku zdecydował się na powrót do Francji do SC Bastia. Z klubem z Korsyki zajął 18, ostatnie bezpieczne miejsce w Ligue 1. W sezonie 2004–2005 zdecydował się na grę w bułgarskim CSKA Sofia, z którym zdobył mistrzostwo Bułgarii 2005^[1]. Ostatnim etapem kariery Caueta był szwajcarski FC Sion^[1], gdzie zakończył karierę w 2006 roku.

Mimo gry w znanych klubach Benoît Cauet nigdy nie wystąpił w reprezentacji Francji.

Trzy lata po zakończeniu kariery piłkarskiej Cauet został trenerem w Accademia Inter, filii klubu Inter Mediolan gdzie spędził tam cztery lata^[2]. W 2012 roku objął stanowisko trenera młodzieżowych drużyn Interu^[3][4]. „Przez osiem–dziewięć sezonów trenowałem drużyny od U15 do U18” – wspominał w 2019 roku, mając na koncie dwa tytuły w kategorii U15^[5]. W 2015 roku, pełniąc również funkcję konsultanta we włoskiej telewizji^[6], odrzucił propozycję objęcia stanowiska trenera CSKA Sofia^[5][7]. Od 2016 roku Cauet uczestniczy w rozwoju akademii włoskiego klubu na całym świecie^[2], odpowiadając za skauting w klubie we włoskich kategoriach wiekowych od U16 do U19^[5].

2 stycznia 2019 roku Cauet został trenerem US Concarneau, zajmującego wówczas dziesiąte miejsce w Championnat National w sezonie 2018/19, co było jego pierwszym doświadczeniem na czele pierwszej drużyny^[8]. Podpisał kontrakt do 2021 roku, a jego asystentem został syn Kévin^[2]. Nieco ponad rok po objęciu stanowiska, 12 lutego 2020 r., został zwolniony, podczas gdy klub z Bretanii zajmował piętnaste miejsce w Championnat National w sezonie 2019/20^[9].

1 stycznia 2021 roku Cauet został mianowany trenerem La Berrichonne de Châteauroux, zajmującej ostatnie miejsce w Ligue 2 z zaledwie jednym zwycięstwem w ostatnich jedenastu kolejkach, zastępując Nicolasa Usaï^[6]. Zatrudniony na sześć miesięcy^[10], został wybrany przez Jérôme’a Leroya, któremu powierzono zadanie znalezienia nowego trenera i z którym Cauet współpracował w PSG w sezonie 1996/97^[6]. U jego boku mogą liczyć na Francka Mantauxa, asystenta, oraz Rodolphe’a Roche’a, trenera bramkarzy^[11]. Cauet przegrał swój pierwszy mecz na ławce trenerskiej z ESTAC Troyes 5 stycznia 2021 r. (2:0). Swoje pierwsze (i jedyne) zwycięstwo z drużyną z Castelroussin odniósł miesiąc później, 2 lutego, w meczu u siebie z FC Chambly (4:0). Na początku marca, w następstwie przejęcia klubu przez United World Group, nie został zatrzymany na stanowisku trenera, ponieważ nie poprawił wyników, a preferowano Marco Simone^[12].

• Profil na stronie worldfootball.net (ang.)
• Statystyki w Interze