Bernd das Brot
Bernd das Brot (dosł. Chleb Bernd, Chleb Bernard) – postać kukiełkowa, maskotka niemieckiego kanału telewizyjnego dla dzieci KiKA[1]. Pierwszy raz pojawił się w telewizji w roku 2000[2], zyskując popularność wśród dorosłych widzów w roku 2003 za sprawą nocnych emisji z jego udziałem[3][4]. Jego głównymi cechami są charakterystyczny wygląd oraz usposobienie wynikające z chronicznej depresji[3][5].
Charakterystyka postaci
Powstanie
Kanał KiKA pod koniec lat 90. szukał pomysłu na nową maskotkę telewizji, szukając pomocy u wielu firm, w tym u twórców Muppetów. Ostatecznie na pomysł postaci wpadli Norman Cöster i Tommy Krappweis z firmy Bumm Film w Monachium. Postać została stworzona w trakcie kolacji w pizzerii, w trakcie której szkicowali projekty postaci na serwetkach. W pewnym momencie, przyglądając się koszykowi z chlebem, Krappweis naszkicował bochen chleba z twarzą Cöstera, tworząc wstępny koncept postaci Bernarda[3].
Charakter
Bernard jest antropomorficznym bochnem chleba mającym zaburzenia depresyjne[3][5]. Do jego ulubionych czynności należy patrzenie się w ścianę[5] czy zbieranie nagrań z tras kolejowych. Jest on pesymistą i fatalistą, ma wybuchowy charakter[4]. Jego najbardziej znanymi zwrotami są: "Chciałbym być teraz sam", "Moje życie to piekło", lub często wykrzykiwane "Cholera!"[6].
Rozpoznawalność
Pierwsze występy Bernard miał w programie Tolle Sachen, die einzige Werbesendung auf KiKA (dosł. Świetne rzeczy, jedyny program z reklamami na KiKA; sama stacja jest publicznym kanałem bez reklam) wraz z postaciami Owcy Chili i Krzaka Briegela[6]. Wraz z kolegami pojawiał się także w programach Bernd das Brot i Bravo Bernd.
Postać Bernarda pierwszą sławę zyskała około 2003 roku, za sprawą puszczanych w zapętleniu humorystycznych nagrań z jego udziałem odtwarzanych w trakcie przerw nocnych w regularnym nadawaniu[3]. W trakcie owych przerw pracownicy stacji postanowili zrezygnować z używania powszechnych plansz testowych, zastępując je nagraniami z pacynką[4][6]. Nagrania te ukazywały Bernarda który w trakcie różnych scenek wyrażał się niepochlebnie na temat telewizji oraz swojej obecności w niej i groził pójściem do domu, sugerując widzom wyłączenie telewizora[1]. Praktyka ta kontynuowana jest do dzisiaj[3].
Odbiór
Postać Bernarda zyskała wielu fanów w Niemczech, zarówno wśród młodszych i starszych widzów. Według Jeremy'ego Wassera ze Spiegel Online, jest on uosobieniem pesymizmu będącego w każdym z nas, a sposób w jaki obywatele Niemiec zaaakceptowali autoironię postaci godny jest pochwały[1]. David Frogier de Ponveloy, także ze Spiegel Online, uważa, że za sukces postaci odpowiada połączenie slapsticku z ironią[6]. Süddeutsche Zeitung zauważa, że sam koncept połączenia kanału dla dzieci z tak negatywną i ironiczną postacią sam w sobie dodaje jej komizmu[3].
W 2004 roku postać Bernd das Brot wygrała Adolf-Grimme-Preis, ekwiwalent nagrody Emmy na rynek niemiecki. W uzasadnieniu komisja uznała, że Bernd reprezentuje "prawo do bycia smutnym" i staje przeciwko ciągle obecnemu w telewizji sztucznemu optymizmowi[4]. Deutsche Welle skomentowało, że komisja najprawdopodobniej zobaczyła jak nietypowa jest rola i postawa postaci w telewizji, gdzie każdy chce osiągnąć sukces wszelkimi środkami, a Bernd sławę zyskał sobie brakiem owej determinacji[5].
Przypisy
- 1 2 3 DER SPIEGEL, Bernd das Brot: Who Says Germans Aren't Funny? [online] [dostęp 2026-07-29] (ang.).
- ↑ Tolle Sachen. imfernsehen GmbH & Co KG 2000-09-02. [dostęp 2026-07-29].
- 1 2 3 4 5 6 7 Titus Arnu, Schwatzbrot in Not [online], Süddeutsche.de, 17 maja 2010 [dostęp 2026-07-29] (niem.).
- 1 2 3 4 MITTELDEUTSCHER RUNDFUNK, "Bernd das Brot" ist wieder da! | MDR.DE [online], www.mdr.de, 1 lutego 2009 [dostęp 2026-07-29] [zarchiwizowane z adresu 2009-03-05] (niem.).
- 1 2 3 4 Give Us Our Daily Bernd [online], dw.com [dostęp 2026-07-29] (ang.).
- 1 2 3 4 David Frogier de Ponlevoy, Comedy-Kult: Buhei ums sprechende Brot, „Der Spiegel”, 14 października 2003, ISSN 2195-1349 [dostęp 2026-07-29] (niem.).