Beskid Gorlicki

Beskid Gorlicki – zachodni fragment polskiej części Beskidu Niskiego położony na południe od Gorlic, umownie sięgający od doliny rzeki Białej na zachodzie po dolinę Wisłoki na wschodzie. Określenie stosowane wśród społeczności turystyczno-krajoznawczej w okresie przed i po II wojnie światowej, obecnie nie jest powszechnie używane. Nazwa nawiązywała do Gorlic, które stanowiły wówczas główny ośrodek turystyki górskiej na obszarze między Krynicą a Duklą. Przed wojną w Gorlicach funkcjonował oddział Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, przekształcony później w jednostkę Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego[1].

We współczesnych podziałach Beskidu Niskiego nie wyróżnia się Beskidu Gorlickiego, a na omawianej przestrzeni wydziela się trzy krajobrazowo odrębne regiony: Góry Grybowskie na północnym zachodzie (krótkie grzbiety lub izolowane masywy wyspowe, w dorzeczach Białej i Ropy), Góry Hańczowskie na południowym zachodzie (długie i wąskie grzbiety o stromych stokach, w dorzeczach Białej i Ropy), oraz Pasma Magurskie na wschodzie (długie i szerokie grzbiety o łagodnych stokach, między Ropą a Wisłoką)[2].

Przypisy

  1. ↑ Władysław Krygowski, Beskid Niski, Pogórze Ciężkowickie (część wschodnia) i Pogórze Strzyżowsko-Dynowskie (część zachodnia), wyd. 2, Warszawa: Wydawnictwo „Sport i Turystyka”, 1977, s. 75–81.
  2. ↑ Wojciech Krukar, Najniższy z Beskidów. Środowisko geograficzne, [w:] Paweł Luboński (red.), Beskid Niski, Przewodnik, wyd. 5, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2015, s. 17–34.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.