Bezblaszka mchowa

Bezblaszka mchowa

Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	grzyby
Typ	podstawczaki
Klasa	pieczarniaki
Rząd	pieczarkowce
Rodzina	Incertae sedis
Rodzaj	bezblaszka
Gatunek	bezblaszka mchowa
Nazwa systematyczna
Rimbachia bryophila (Pers.) Redhead Canad. J. Bot. 62(5): 878 (1984)

Bezblaszka mchowa (Rimbachia bryophila (Pers.) Redhead) – gatunek grzybów z rzędu pieczarkowców (Agaricales)^[1].

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Dendrothele, Incertae sedis, Agaricales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi^[1].

Po raz pierwszy opisał go w 1795 r. Christiaan Hendrik Persoon, nadając mu nazwę Agaricus bryophilus. W 1984 r. Scott Alan Redhead przeniósł go do rodzaju Rimbachia^[1]. Pozostałe synonimy^[2]:

• Merulius bryophilus (Pers.) Pers. 1801
• Cantharellus bryophilus (Pers.) Fr. 1821
• Leptotus bryophilus (Pers.) P. Karst. 1879
• Dictyolus bryophilus (Pers.) Quél. 1886
• Leptoglossum bryophilum (Pers.) Ricken 1911
• Mniopetalum bryophilum (Pers.) Donk 1962

Stanisław Chełchowski w 1898 r. nadał mu polską nazwę pieprznik prątnikowy, Feliks Kwieciński w 1896 r. pieprznik mchowy, a Władysław Wojewoda w 2003 r. bezblaszka mchowa^[3]

Owocniki

O średnicy do 5 mm, początkowo kopulasto-tarczowate, następnie muszlowato-flagowate, mlecznobiałe, z delikatnie owłosioną górną powierzchnią. Hymenium u młodych okazów delikatnie pomarszczone, u starszych żyłkowate, nawet z odległymi fałdami przypominającymi blaszki, jednobarwne, po wyschnięciu morelowokremowe. Hymenofor skierowany do dołu^[4].

Cechy mikroskopowe;

Zarodniki 6–7,5 × 5–6 μm, ze ściętym wyrostkiem wnęki o długości do 2,5 μm. Podstawki 20–25 × 7–7,5 μm, 4-zarodnikowe, maczugowate, ze sprzążkami. Subhymenium o grubości 10–15 μm, dość zwarte, pseudoparenchymatyczne. Skórka typu trichoderma, szczególnie w młodych stadiach, zbudowana z przeplatających się, smukłych strzępek, z cylindrycznymi lub robakowatymi wystającymi włoskami o wymiarach 30–40 × 4–5,5 mm. Trama raczej regularna, ze smukłymi strzępkami przemieszanymi z długimi i krótszymi strzępkami o średnicy 7–11 mm, z rozproszoną, oleistą zawartością. Strzępki cienkościenne w całej objętości. Sprzążki obecne we wszystkich przegrodach. We wszystkich częściach owocnika brak pigmentu^[4].

Bezblaszka mchowa występuje w Ameryce Północnej, Europie, Azji, Australii i na Nowej Zelandii^[5]. Jej stanowiska podano także w Polsce^[3], a najbardziej aktualne podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną^[6].

Występuje w lasach iglastych i mieszanych z przewagą roślinności zielnej i roślin zielnych z domieszką mchów w najniższej warstwie roślinności; również na wilgotnych mchach naskalnych. Preferuje mikrostanowiska wilgotne i występuje od strefy górskiej do subalpejskiej^[4].