Białoruski Partyzant
![]() Logo Białoruskiego partyzanta | |
| Typ strony | |
|---|---|
| Komercyjna |
nie |
| Data powstania |
27 listopada 2005 |
| Data zamknięcia |
30 listopada 2021 |
| Autor | |
| Właściciel | |
| Rejestracja |
nie wymagana |
| Wersje językowe | |
| Strona internetowa | |
Białoruski partyzant (biał. Беларускі партызан) – białoruski niezależny opozycyjny portal informacyjny założony w listopadzie 2005 r. i finansowany przez dziennikarza Pawła Szaramieta. Publikował treści w językach białoruskim i rosyjskim – głównie opinie, śledztwa dziennikarskie i wiadomości dotyczące wydarzeń politycznych na Białorusi. Portal ostatecznie zakończył działalność w listopadzie 2021 roku po zdelegalizowaniu i zablokowaniu strony internetowej przez władze białoruskie[1].
Historia
Białoruski partyzant był jednym z wielu projektów dziennikarskich Pawła Szaramieta. Został założony w listopadzie 2005 roku przez niego i jego kolegów mieszkających zarówno na Białorusi, jak i za granicą.
Pod koniec lutego 2010 roku Alaksandr Iwanawicz Słabada, przewodniczący Rady Mińskiej Obwodowej Organizacji Białoruskiego Związku Weteranów, oświadczył, że strona publikuje „prowokacyjne materiały o tendencyjnym, antybiałoruskim charakterze”. Autor oświadczenia uznał za obraźliwe użycie zwrotu „białoruski partyzant” w nazwie strony. Apel weteranów opublikowała rządowa gazeta Respublika[2].
Kilka tygodni później rządowa agencja prasowa BelTA opublikowała jeszcze dwa apele niezadowolonych weteranów: oświadczenie mieszkańców obwodu grodzieńskiego oraz wypowiedź przewodniczącego Rady Republikańskiej Organizacji Białoruskiego Związku Weteranów, który określił zawartość strony jako „brudną papkę, która obraża każdego mieszkańca Białorusi”[3].
W marcu 2017 roku strona Białoruskiego Partyzanta zajmowała 82 miejsce w rankingu Alexa Internet na Białorusi[4].
Po zdelegalizowaniu i zablokowaniu strony internetowej przez władze białoruskie w listopadzie 2021 roku, portal ostatecznie zakończył działalność[1].
Pochodzenie nazwy

Nazwa portalu Białoruski Partyzant została wybrana jako wyraz niezależności i sprzeciwu wobec propagandy władz Białorusi. Jak powiedział w wywiadzie założyciel strony Pawieł Szaramiet, prezydent Alaksandr Łukaszenka wielokrotnie określał opozycję mianem „faszystów” i „nacjonalistów”. Aby przeciwstawić się tej retoryce, twórcy portalu przyjęli symbolikę partyzantki – ruchu oporu z czasów II wojny światowej, który walczył akurat przeciwko okupacji przez faszystowskie Niemcy[5].
Założyciel Białoruskiego partyzanta Pawieł Szaramiet: „Chcieliśmy stworzyć jakąś niezależną stronę i jakąś ideologię, która byłaby kontrideologią wobec Łukaszenki. Łukaszenka, na przykład, zawsze nazywał opozycję faszystami, nacjonalistami, a my uznaliśmy, że to niesprawiedliwe, i że to my powinniśmy być partyzantami, a on faszystą, bo faszyzm definiuje się nie tylko na podstawie kryterium narodowego, ale także politycznego[5].”
Partyzanci są w pamięci zbiorowej Białorusinów symbolem walki o wolność i bohaterstwa podczas niemieckiej okupacji, a ich dziedzictwo jest silnie obecne w kulturze i przestrzeni publicznej kraju. Według niektórych historyków pamięć o partyzantce z okresu II wojny światowej jest jednym z fundamentów ideowo – tożsamościowych narodu białoruskiego[6].
Nazwa Białoruski partyzant podkreślała bojowy charakter serwisu i budowała pozytywny, patriotyczny wizerunek, dzięki czemu zyskała przychylność odbiorców na Białorusi[5].
Nagrody
W 2018 roku Białoruski Partyzant otrzymał nagrodę Free Media Awards wydawaną corocznie przez fundacje ZEIT-Stiftung oraz Fritt Ord dla mediów z Europy Wschodniej[7].
Przypisy
- 1 2 Oś czasowa represji przeciwko portalowi. (ang.).
- ↑ SB.by: Nie obrażajcie weteranów!. (ros.).
- ↑ news.21.by: Brudna papka na stronie Białoruski partyzant obraża każdego Białorusina. (ros.).
- ↑ www.belaruspartisan.org na Alexa Internet. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
- 1 2 3 online.zakon.kz: Pawieł Szaramiet: Kraj może stać się silny tylko wtedy, gdy ma wolne media. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ros.).
- ↑ Biuletyn Historii Pogranicza: Polityka historyczna sąsiadów. Pamięć II wojny światowej jako postawa tożsamości państwowo-politycznej we współczesnej Białorusi. (pol.).
- ↑ Fritt Ord: Free Media Awards 2018, Belarus Partisan – Belarus. (ang.).
