Bipolaris
 Objawy porażenia liścia kukurydzy przez Bipolaris zeicola | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
Bipolaris |
| Nazwa systematyczna | |
| Bipolaris Shoemaker Can. J. Bot. 37(5): 882 (1959) | |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Bipolaris maydis (Y. Nisik. & C. Miyake) Shoemaker 1959 | |
Bipolaris Shoemaker – rodzaj grzybów workowych z klasy wrzodniaków (Dothideomycetes)[1].
Charakterystyka
Do rodzaju Bipolaris należy ponad 70 gatunków. Przeważnie są to patogeny zbóż i innych roślin z rodziny traw. Występują głównie w klimacie umiarkowanym[2].
Grzyby mikroskopijne. Konidiofory brunatne, proste, nierozgałęzione, górą zwykle kolankowato zagięte. Wyrastają pojedynczo z grzybni rozrastającej się w tkankach porażonych roślin. Ich komórki konidiotwórcze mają przeważnie po kilka punktów tworzenia konidiów. Konidia powstają sukcesywnie, sympodialnie, zwykle pojedynczo. Są brunatne, wrzecionowate, proste lub wygięte i kilkukomórkowe. Pierwsza distosepta (poprzeczna przegroda) tworzy się w środku konidium, lub w pobliżu, druga przy podstawie, trzecia przy wierzchołku. Konidia kiełkują przeważnie jedną, lub obydwiema komórkami biegunowymi[2].
Wśród roślin uprawnych w Polsce gatunki należące do rodzaju Bipolaris wywołują choroby:czarna zgorzelowa plamistość irysa, helmintosporioza liści kukurydzy, helmintosporioza traw, plamistość liści palm, zgnilizna kaktusów[3].
Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Pleosporaceae, Pleosporales, Pleosporomycetidae, Dothideomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].
Rodzaj Bipolaris utworzył Robert Alan Shoemaker w 1959 r. Gatunkiem typowym jest Bipolaris maydis (Y. Nisik. & C. Miyake) Shoemaker 1959[1] Synonimy: Cochliobolus Drechsler 1934, Pseudocochliobolus Tsuda, Ueyama & Nishih. 1978[4].
- Bipolaris sacchari (E.J. Butler) Shoemaker 1959
- Bipolaris sorokiniana Shoemaker 1959
- Bipolaris victoriae (F. Meehan & H.C. Murphy) Shoemaker 1959
- Bipolaris zeicola (G.L. Stout) Shoemaker 1959
Nazwy gatunków pochodzą od anamorf. Teleomorfy zaliczane były do rodzaju Cochliobolus[2] (obecnie to synonimy)[4]. Wykaz gatunków polskich według cytowanych źródeł[5][6][2].
Przypisy
- 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2022-08-15] (ang.).
- 1 2 3 4 Joanna Marcinkowska, Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii, Warszawa: PWRiL, 2012, s. 224, ISBN 978-83-09-01048-7.
- ↑ Zbigniew Borecki, Małgorzata Solenberg (red.), Polskie nazwy chorób roślin uprawnych, wyd. 2, Poznań: Polskie Towarzystwo Fitopatologiczne, 2017, ISBN 978-83-948769-0-6.
- 1 2 Species Fungorum [online] [dostęp 2022-08-15] (ang.).
- ↑ Wiesław Mułenko, Tomasz Majewski, Małgorzata Ruszkiewicz-Michalska, Wstępna lista grzybów mikroskopijnych Polski, Kraków: W. Szafer. Institute of Botany, PAN, 2008, s. 345, ISBN 978-83-89648-75-4.
- ↑ Selim Kryczyński, Zbigniew Weber (red.), Fitopatologia. Podstawy fitopatologii, t. 1, Poznań: Powszechne Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2010, s. 342, ISBN 978-83-09-01063-0.