Bitwa o Košare

Bitwa o Košare
wojna w Kosowie
Ilustracja
Budynek zniszczony w trakcie działań wojennych
Czas

9 kwietnia–10 czerwca 1999

Miejsce

Košare

Wynik

taktyczne zwycięstwo sił jugosłowiańskich, strategicznie brak rozstrzygnięcia

Strony konfliktu
UÇK  Jugosławia
Dowódcy
Agim Ramadani †
Straty
co najmniej 114 zabitych 108 zabitych
Położenie na mapie Kosowa
Mapa konturowa Kosowa, po lewej znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
Położenie na mapie Serbii
Mapa konturowa Serbii, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
42°27′00,22″N 20°12′12,64″E/42,450061 20,203511

Bitwa o Košare – starcie zbrojne pomiędzy Armią Wyzwolenia Kosowa a siłami Jugosławii, trwające od 9 kwietnia do 10 czerwca 1999 roku w rejonie miejscowości Košare, znajdującej się przy granicy z Albanią.

Przebieg bitwy

7 kwietnia 1999 roku kierownictwo Armii Wyzwolenia Kosowa (UÇK) wydało rozkaz rozpoczęcia operacji ofensywnej[1]. Dwa dni później oddziały UÇK przystąpiły do działań, przekraczając granicę albańsko–jugosłowiańską i atakując pozycje jugosłowiańskie w rejonie Košare. W operacji uczestniczyła m.in. 138. Brygada UÇK dowodzona przez Agima Ramadaniego. Siły jugosłowiańskie podejmowały kontrataki w celu odzyskania utraconych pozycji. Walki miały intensywny charakter i powodowały straty po obu stronach konfliktu, m.in. 11 kwietnia 1999 roku zginął Agim Ramadani[2]. 22 maja doszło do nieumyślnego nalotu lotnictwa NATO na kosowskie pozycje, który według źródeł spowodował śmierć 67 osób[3].

Przełamanie odcinka granicy umożliwiło usprawnienie zaopatrzenia kosowskich sił w amunicję i broń z terytorium Albanii. Po stronie UÇK zginęło co najmniej 114 bojowników[1], natomiast po jugosłowiańskiej 108 żołnierzy. Jugosłowiańskie ofiary zostały upamiętnione poprzez nadanie ich imienia ulicom w Belgradzie (Bulevar heroja sa Košara)[4] i Niszu[5]. Wśród poległych znajdowali się również zagraniczni ochotnicy, walczący po stronie zarówno kosowskiej[6], jak i jugosłowiańskiej[7].

Działania zbrojne trwały do 10 czerwca 1999 roku[8]. Według jednej z analiz taktyczne zwycięstwo odniosła strona jugosłowiańska przy jednoczesnym braku rozstrzygnięcia strategicznego[9].

Przypisy