Bjerkandera
 Szaroporka odymiona (Bjerkandera fumosa) | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
szaroporka |
| Nazwa systematyczna | |
| Bjerkandera P. Karst. Meddn. Soc. Fauna Flora fenn. 5: 38 (1879) | |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Bjerkandera adusta (Willd.) P. Karst. 1879 | |
Bjerkandera P. Karst. (szaroporka) – rodzaj grzybów z rodziny korownicowatych (Phanerochaetaceae)[1].
Charakterystyka
Grzyby kortycjoidalne o owocniku rocznym, rozproszonym, rozpostartym do siedzącego. Powierzchnia jasna, niestrefowana, drobnoziarniście aksamitna do owłosionej. Hymenofor rurkowaty, pory czarniawe do brązowych, wyraźnie odgraniczone od kontekstu o barwie od białej do kremowej. System strzępkowy monomityczny, strzępki ze sprzążkami, w hymenium cienkościenne, w kontekście bardziej grubościenne, w kapeluszu grubościenne. Cystyd brak. Podstawki maczugowate, 4-sterygmowe, ze sprzążką bazalną. Bazydiospory podłużne, elipsoidalne, szkliste, gładkie, cienkościenne i nieamyloidalne. Powodują białą zgniliznę drewna[2].
Szaroporki łatwo rozpoznać morfologicznie po dużych owocnikach i hymenoforze o barwie od szarej do czarniawej z fioletowymi odcieniami. Monomityczny system strzępkowy, gładkie bazydiospory i rodzaj zgnilizny wskazują na pokrewieństwo z Tyromyces[2].
Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji: Phanerochaetaceae, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi (według Index Fungorum)[1].
Rodzaj Bjerkandera utworzył Petter Adolf Karsten w 1879 r. Gatunkiem typowym jest Bjerkandera adusta (Willd.) P. Karst. 1879[1]. Synonim naukowy Myriadoporus Peck[3]. Polską nazwę podali Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda w 1983 r., w piśmiennictwie mykologicznym rodzaj ten ma również inne nazwy polskie: huba, żagiew, bjerkandra[4].
- Bjerkandera adusta (Willd.) P. Karst. 1879 – szaroporka podpalana
- Bjerkandera fumosa (Pers.) P. Karst. 1879 – szaroporka odymiona
Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum[5]. Wykaz gatunków i nazwy polskie według Władysława Wojewody[4].
Przypisy
- 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2013-11-12] (ang.).
- 1 2 Genera of corticioid fungi: keys, nomenclature and taxonomy, „Studies in Fungi”, 5 (1), 2020, s. 169 [dostęp 2023-09-07] (ang.).
- ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2013-11-12] (ang.).
- 1 2 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 72,73, ISBN 83-89648-09-1.
- ↑ Index Fungorum (gatunki) [online] [dostęp 2013-10-20] (ang.).