Bożymir Stala

Bożymir Stala
Ilustracja
Imię i nazwisko

Gotfryd Stala

Data i miejsce urodzenia

8 listopada 1896
Frywałd

Data śmierci

po 2 listopada 1937

Zawód, zajęcie

urzędnik bankowy

Pracodawca

Bank Polski S.A.

Faksymile
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Medal Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Waleczności Armii gen. Bułak-Bałachowicza Medal Waleczności (Austro-Węgry) Krzyż Wojskowy Karola

Bożymir Stala vel Gotfryd Stala[1] (ur. 8 listopada 1896 we Frywałdzie, zm. po 2 listopada 1937) – polski działacz niepodległościowy, oficer, urzędnik bankowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Syn Adama i Zofii z Dresselów urodzony 8 listopada 1896 we Frywałdzie, ówczesnym mieście powiatowym Księstwa Górnego i Dolnego Śląska[2][3]. Od 1907 uczęszczał do c. k. Wyższego Gimnazjum z językiem wykładowym polskim w Kołomyi[4][5]. 28 czerwca 1914 zakończył naukę w klasie szóstej[6]. W latach 1912–1914 był drużynowym młodszej drużyny skautowej, złożonej z uczniów klas I-IV gimnazjum oraz uczniów c. k. Szkoły zawodowej przemysłu drzewnego[2]. Po rozpoczęciu I wojny światowej wyjechał do Wiednia, gdzie w 1915 zdał egzamin dojrzałości[2].

1 kwietnia 1915 został wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii[2]. Jego oddziałem macierzystym był 49 pułk piechoty[7]. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 grudnia 1917 w korpusie oficerów piechoty[8].

Od 1 do 22 listopada 1918 walczył w obronie Lwowa (I odcinek, pododcinek Szkoła Kadecka)[9][2]. Następnie walczył w szeregach 39 pułku piechoty jako dowódca 11 kompanii[10][2]. 17 grudnia 1918 pod Sichowem został ranny[2]. W czasie wojny z bolszewikami wyróżnił się 14 kwietnia 1920 podczas nocnego wypadu na Wołkowińce[2]. W listopadzie 1920 został bezterminowo urlopowany celem ukończenia studiów na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego[2]. Później został przeniesiony do rezerwy i przydzielony w rezerwie do 39 pp[11]. Następnie był przeniesiony w rezerwie do 68 pułku piechoty we Wrześni[12][13]. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1541. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty[14][15]. 29 stycznia 1932 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem z 2 stycznia 1932 i 10. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych piechoty[16][17]. Później został przeniesiony w rezerwie do 11 pułku piechoty w Tarnowskich Górach[18].

Po otrzymaniu urlopu z wojska ukończył siedem semestrów studiów prawniczych[2]. Znalazł zatrudnienie w Królewskiej Hucie, w charakterze urzędnika prywatnego[2]. Od 1922 pracował jako urzędnik bankowy. Początkowo w oddziale Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej w Katowicach, a od listopada 1923 w Poznaniu[2][1]. W 1924, po likwidacji PKKP, został zatrudniony Banku Polskim S.A. Na początku lat 30. XX w. pracował w krakowskim oddziale tegoż banku[2]. Mieszkał w Krakowie przy ul. Słonecznej 10 m. 10[2]. W tym czasie był członkiem Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem oraz Związku Oficerów Rezerwy RP, w którym pełnił funkcję członka zarządu okręgu krakowskiego i referenta Przysposobienia Wojskowego[2]. W 1935 przeprowadził się do Kalisza na ul. Pułaskiego 18 m. 7 (później ul. Górnośląską 26 m. 7), a w 1937 do Lidzbarku na ul. 47 Pułku 6[2][3].

29 marca 1926 ożenił się z Franciszką Semp, 1° v. Gąsiorowską (ur. 1889)[1]. Dzieci nie miał[2].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 Kartoteka ewidencji ludności 1870–1931. Archiwum Państwowe w Poznaniu. [dostęp 2026-03-03]..
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 Stala Bożymir. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.68-6055 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-03-01].
  3. 1 2 3 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-03-01].
  4. ↑ Sprawozdanie 1908 ↓, s. 74, jako Gottfryd.
  5. ↑ Sprawozdanie 1913 ↓, s. 123, jako Godfryd, uczeń klasy VIc w roku szkolnym 1912/1913.
  6. ↑ Sprawozdanie 1914 ↓, s. 101, jako Gotfryd, uczeń klasy VIa w roku szkolnym 1913/1914.
  7. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 613, jako Gottfried.
  8. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 370.
  9. ↑ Wawrzkowicz i Klink 1939 ↓, s. 50, tu błędnie urodzony w Kołomyi.
  10. ↑ Tuliński 2020 ↓, s. 844.
  11. ↑ Spis oficerów rezerwy 1922 ↓, s. 273.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 321.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 285.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 500.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 440.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 1 lutego 1932, s. 101.
  17. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 12.
  18. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 431.
  19. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 31 z 16 września 1922, s. 660.
  20. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-03-01].
  21. ↑ Smotrecki 1929 ↓, s. 26.
  22. ↑ M.P. z 1933 r. Nr 258, poz. 276 (ISAP)
  23. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-03-01].
  24. 1 2 Ranglisten 1918 ↓, s. 613.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.