Boczanica
 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Populacja (2023) |
|
| • liczba ludności |
1012[1] |
| Kod pocztowy |
35409 |
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego  | |
Położenie na mapie Ukrainy  | |
 50°31′59″N 26°42′06″E/50,533056 26,701667 | |
Boczanica (ukr. Бочаниця) – wieś na Ukrainie w rejonie hoszczańskim, w obwodzie rówieńskim.
Historia
Przed II wojną światową miejscowość znajdowała się w granicach Polski w gminie Sijańce (powiat zdołbunowski) w województwie wołyńskim[2]. Boczanica należała do parafii Najświętszej Marii Panny Królowej Polski w Hłuboczku.
W nocy 30 września 1924 w Boczanicy 40-osobowa ukraińska banda zaatakowała dwa polskie oddziały saperów po 45 żołnierzy każdy[3]. Podpalono dwa stogi ze zbożem i stajnie. Banda uprowadziła 21 koni z folwarku i 2 konie wojskowe[4].
30 maja 1929 w Boczanicy spłonęły dwa domy i dwie stajnie z inwentarzem żywym. Lucyna Kulińska wiąże ten pożar z działalnością sabotażową nacjonalistów ukraińskich[5].
Zabytki
- pałac - zbudowany w 1840 r. przez Gracjana Lenkiewicza-Ipohorskiego w stylu późnoklasycystycznym. Piętrowy budynek znalazł się w gronie najwspanialszych pałaców na Zachodnim Wołyniu[6]. Symetryczny obiekt posiadał piękne meble i dzieła sztuki, które w posagu wniosła Elżbieta Grabowska oraz bibliotekę, portrety rodzinne, obrazy, m.in. Henryka Siemiradzkiego, gobeliny, kolekcję szkła, porcelany i starych sreber; kominki, piece ozdobione ładnymi kaflami i żyrandole[6]. Pałacu, który uległ pożodze przed I wojną światową nie odbudowano. Marszałek powiatu ostrogskiego Gracjan Lenkiewicz (ur. 1787) z Honoratą ks. Światopełk-Czetwertyńska na Starej Czetwertni (ur. 1780) mieli czterech synów, urodzonych około 1810 r.: Feliksa, Jana Romualda (ur. 1813), Leona, Wiktora oraz córkę Oktawię (1808-1882)[7], którzy pomarli nie pozostawiając potomków. Ostatnim właścicielem, do 1939 r., był Adam Czosnowski, który był mężem Elżbiety Grabowskiej[8]. Obecnie nie istnieje.
- cerkiew drewniana prawosławna pod wezwaniem św. Eliasza, zbudowana w 1759[9].
- w jednym z domów wsi zorganizowano muzeum[10].
Przypisy
- ↑ https://hoshcha-rada.gov.ua/images/2024/Rizne/Social_passport_of_Goshchanska_TG.pdf
- ↑ stan na 1939
- ↑ dr Rafał Roguski „GORĄCA GRANICA” STOSUNKI POLSKO-ROSYJSKIE POTRAKTACIE RYSKIM 1921-1924
- ↑ Lucyna Kulińska, Działalność terrorystyczna i sabotażowa nacjonalistycznych organizacji ukraińskich w Polsce w latach 1922-1939, Kraków 2009, ISBN 978-83-7188-147-3, s. 322
- ↑ Lucyna Kulińska, Działalność terrorystyczna i sabotażowa nacjonalistycznych organizacji ukraińskich w Polsce w latach 1922-1939, Kraków 2009, ISBN 978-83-7188-147-3, s. 202
- 1 2 Boczanica. www.wolhynia.com. [dostęp 2013-12-19].
- ↑ Gracjan Lenkiewicz-Ipohorski. www.sejm-wielki.pl. [dostęp 2013-12-19].
- ↑ Adam Czosnowski. genealogia.grocholski.pl.
- ↑ o cerkwi św. Eliasza (j. ukr.)
- ↑ Zdjęcia z muzeum
Bibliografia
- Roman Aftanazy Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, Tom 5, Województwo wołyńskie, 1994, ss. 60-62.
- wolyn.ovh.org. wolyn.republika.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-29)].
- Wikimapia
Linki zewnętrzne
- Boczanica, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 174.