Bogdan Baranowski

Bogdan Baranowski (ur. 27 października 1927 w Kępnie, zm. 29 czerwca 2014) – polski chemik, profesor zwyczajny, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, specjalista w zakresie fizykochemii ciała stałego i termodynamiki procesów nieodwracalnych, prezes Polskiego Towarzystwa Chemicznego (1973–1979).

W latach 1947–1951 studiował na Uniwersytecie i Politechnice Wrocławskiej. Tam rozpoczął swoją karierę naukową, pracując jako asystent profesora Kazimierza Gumińskiego. Następnie kontynuował współpracę z profesorem Gumińskim w nowo utworzonym Zakładzie Chemii Teoretycznej na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1956 został zaproszony do pracy w Instytucie Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. W wieku 37 lat, w 1964, otrzymał tytuł profesora, w tym samym czasie założył Zakład Chemii Fizycznej Ciał Stałych, którym kierował przez wiele lat^[1][2]. Od 1951 był członkiem Polskiego Towarzystwa Chemicznego, którego był prezesem w latach 1973–1979, a następnie od 1997 prezesem honorowym^[3]. Od 1973 członek korespondent, a od 1991 członek rzeczywisty PAN^[4].

Zmarł 29 czerwca 2014, został pochowany na Cmentarzu Wawrzyszewskim w Warszawie.

• Prof. zw. dr czł. rz Bogdan Baranowski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2014-07-05] .