Bogusław Bachorczyk

Bogusław Bachorczyk
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

12 marca 1969
Sucha Beskidzka

Narodowość

polska

Dziedzina sztuki

malarstwo,
rysunek,
rzeźba,
fotografia

Odznaczenia
Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Strona internetowa
Bogusław Bachorczyk w swojej pracowni przy ul. Czystej 17 w Krakowie, 2019

Bogusław Bachorczyk (ur. 12 marca 1969 w Suchej Beskidzkiej) – polski malarz, rzeźbiarz, rysownik, artysta multimedialny i kurator sztuki, profesor Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie.

Życiorys

W 1989 roku ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem, gdzie uczęszczał do klasy rzeźby. Następnie w latach 1993−1998 studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom obronił w pracowni Włodzimierza Kunza[1][2].

Od 2002 roku pracuje jako wykładowca na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, gdzie od 2018 roku prowadzi III Pracownię Interdyscyplinarną. W 2011 roku uzyskał stopień doktora sztuk plastycznych, a w 2014 roku stopień doktora habilitowanego[1]. Od 2019 jest profesorem ASP w Krakowie[3]. W 2026 otrzymał tytuł profesora sztuki w dyscyplinie sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki[4].

W swojej twórczości pracował na styku różnych mediów: malarstwa, rzeźby i fotografii. Stosował bricolage i łączył techniki rzemieślnicze z nowoczesnymi mediami. Jego prace były niekiedy prezentowane w formie instalacji z elementami performansu[5].

W swojej twórczości Bogusław Bachorczyk podejmuje tematy historii, czasu, tożsamości, pamięci[2] i indywidualnego odkrywania prywatnej przeszłości. Poruszał wątki związane ze współczesnymi definicjami męskości[2][6], męską cielesnością i seksualnością oraz miłością homoseksualną. Podejmował kwestie spuścizny po twórcach takich jak Jarosław Iwaszkiewicz, W.G. Sebald, Wojciech Jerzy Has, Aleksandr Rodczenko, Wacław Niżyński, Władysław Hasior[2].

Stworzył koncepcje i wykonał szereg projektów twórczych, m.in. prowadzony od 1986 roku dziennik-szkicownik[2]. Od 2003 roku istotnym elementem jego działalności jest pracownia znajdująca się w Krakowie przy ulicy Czystej 17, która jest nieustannie przekształcaną przestrzenią twórczych poszukiwań[7][8][9][10].

Do współpracy przy swoich projektach Bogusław Bachorczyk zapraszał artystów innych dziedzin, m.in. aktorów, tancerzy, poetów, z którymi współpracował także jako ilustrator. Zaprojektował okładki tomów poezji Michała Sobola Pulsary (2013) i Schrony (2016) oraz okładkę powieści Liliany Hermetz Alicyjka (2014), do której wykonał również ilustracje.

Jego prace były prezentowane na ponad pięćdziesięciu wystawach indywidualnych i zbiorowych[2], m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie, Muzeum Narodowym w Warszawie, Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK, Bunkrze Sztuki, Muzeum Fotografii w Krakowie, Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej w Słupsku, Muzeum Tatrzańskim w Zakopanem, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Galerii Zderzak, Galerii Pauza oraz Galerii Olympia w Krakowie, Galerii Atak w Warszawie, ABC Gallery w Poznaniu, Galerii ASP w Gdańsku i Galerii Labirynt w Lublinie; a także podczas szeregu imprez kulturalnych, w tym podczas Conrad Festival, Miesiąca Fotografii w Krakowie, Warsaw Gallery Weekend oraz w piśmie Gadający Pies. Bogusław Bachorczyk opublikował kilka książek artystycznych. Jego prace znajdują się w szeregu kolekcji prywatnych i publicznych, m.in. w zbiorach Muzeum Fotografii w Krakowie[11] oraz w kolekcji Krzysztofa Musiała. Był stypendystą Miasta Norymbergi i laureatem stypendium Józefa Czapskiego, w ramach którego odbył wizytę studyjną we Francji[2].

We wrześniu 2018 zapoczątkował projekt Nasz Ogródek w kamienicy przy ulicy Czystej 15 w Krakowie, gdzie wynajmuje pracownię[12]. W Naszym Ogródku zgromadził kolekcję prac współczesnych polskich artystek i artystów, która jest regularnie udostępniana zwiedzającym, m.in. w ramach Cracow Art Week Krakers[13][14]. Na przestrzeni lat Bogusław Bachorczyk poszerzał grono osób zapraszanych do współpracy w tworzeniu ogródka. Do 2021 roku zgromadził prace ponad sześćdziesięciu osób, m.in. Marcina Maciejowskiego, Pauliny Ołowskiej, Jerzego Kosałki, Adama Rzepeckiego, Bettiny Bereś, Moniki Drożyńskiej, a także osób studiujących na krakowskiej ASP[15]. Założyciel ogródka nadał mu imię brytyjskiego awangardowego artysty Dereka Jarmana. Nasz Ogródek zajmuje częściowo przestrzeń pracowni Bogusława Bachorczyka, a częściowo podwórka, na które wychodzi pracownia. Bogusław Bachorczyk konsekwentnie rewitalizuje przestrzeń Naszego Ogródka poprzez działania takie jak sadzenie i pielęgnowanie roślin czy odświeżenie altany śmietnikowej i trzepaka na podwórku[14]. W 2019 roku otrzymał na projekt Nasz Ogródek stypendium twórcze Miasta Krakowa.

W 2021 wszedł w skład jury 44. Interdyscyplinarnego Konkursu Plastycznego Województwa Świętokrzyskiego Przedwiośnie[16].

Wybrane wystawy

Bogusław Bachorczyk (z lewej) i Jakub Piwowarski na Marszu Równości w Krakowie, 2021

Indywidualne

  • Męskie Kroje, Galeria Floriańska 22, Kraków, 2010;
  • Herrenschnitte / Męskie Kroje, Ehrenhalle des Rathauses Wolffscher Bau, Krakauer Hause, Norymberga, 2010;
  • Sezon Jesień/Zima 2010, Otwarta Pracownia, Kraków, 2010;
  • Miejsca zebrane, Galeria Malarstwa ASP, Kraków, 2011;
  • Pocałuj mnie w pierścionek, Galeria Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki”, Kraków, 2011;
  • Historia naturalna wg Sebalda, Festiwal Conrada, Dom Norymberski, Kraków, 2012;
  • Sztuka w biurze, Urząd miejski, Norymberga, 2012;
  • 317, Bunkier Sztuki, Kraków, 2013;
  • Dyplom.po, Hotel Western Union, Kraków, 2013;
  • Homage o J. Skarżyńskim, Piwnica pod Baranami, Kraków, 2013;
  • Męska biżuteria. Odznaczeni 2011−2012, Noc Muzeów, Galeria Żywa, Muzeum Narodowe w Krakowie, 2013;
  • projekt 13 godzin, pracownia Czysta 17, 2013;
  • Rzym, Magazyn Gadający Pies, Kraków, 2013;
  • Voyage, voyage, w ramach Photo Fringe, Galeria Zderzak, Kraków, 2014;
  • Prosimy nie strzelać, Galeria aTak, Warszawa, 2015;
  • X Y Z;…, Galeria ASP, Gdańsk, 2015;
  • Chlorofil utracony_Królik który widzial jutro, ABC Gallery, Visual Park, 2017;
  • Między rzeczami, Centrum Kultury i Sztuki w Koninie, Wieża Ciśnień, 2017;
  • Dialogi z awangardą III: U rodziny, Galeria Domo Doktora, Zakopane, 2017;
  • Poczekalnia, Biuro Wystaw Artystycznych w Tarnowie, 2017;
  • Wieść, Galeria Olympia, Kraków, 2017;
  • projekt Nasz ogródek, Czysta 15, Kraków, 2018;
  • projekt Pracownia, Muzeum Tatrzańskie, Zakopane, 2018;
  • Przeprowadzka, Muzeum Tatrzańskie, Willa Okrza, Zakopane, 2018;
  • Ssaki, klub Piękny Pies, Kraków, 2018;
  • Zszywanie światów, Muzeum Tatrzański, Willa Okrza, Zakopane, 2018;
  • projekt Nasz ogródek, Czysta 15, Cracow Art Week Krakers, Kraków, 2019;
  • Przedwiośnie, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, 2019;
  • Ośmiornica w ekstazie, Mazowiecki Instytut Kultury, Galeria Elektor, Warszawa, 2020[17];
  • Na zemi (místnosti), Galerie Dolu Michal, Ostrawa, 2022[18];
  • Odzyski-obiekty, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków, 2024[19][20][21];
  • Żal Tropików, Galeria Strefa A, 2024[22];
  • Vlach, Shefter Gallery, 2025[23];
  • Codziennik. Książki artystyczne i art ziny, Muzeum Drukarstwa w Nowym Targu, 2025[24][25].
Bogusław Bachorczyk podczas pracy, marzec 2019

Zbiorowe

  • Przez most, Galeria Pauza, Kraków, 2009;
  • Mambo Spinosa, Galeria Zderzak, Kraków, 2010;
  • 8 Triennale Małych Form Malarskich, Galeria Sztuki Wozownia, Toruń, 2010;
  • Envío de Polonia, Galeria de arte Rio10, Burgos, Hiszpania, 2011;
  • Przedmieścia, Kraków, Ostrawa, Wiedeń, 2011;
  • Królowa Lodów, Galeria Zderzak, 2011;
  • TAK I NIE, Muzeum Narodowe w Krakowie, 2012;
  • PRODKONROD, Bunkier Sztuki, Kraków, 2012;
  • DRUŻYNA, Krakauer Haus, Norymberga, Konsulat Niemiecki, Kraków, 2012;
  • Milczenie śniegu, Dom Norymberski; Austriacki Konsulat Generalny, Kraków, 2012;
  • Pamięć. Rejestry i terytoria, Międzynarodowe Centrum Kultury, 2013[26];
  • XXV Festiwal kwiatów i sztuki, Zamek Książ, 2013;
  • Paint me paint me everywhere, Gelatin, Bunkier Sztuki, 2014;
  • Przypadek i porządek. Witoldowi Lutosławskiemu w 100 Rocznicę Urodzin, Ośrodek Propagandy Sztuki w Łodzi; Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej „Manggha”, 2014;
  • Widnokrąg, Galeria ABC, Poznań, 2014;
  • Miłośnik, Krakers Gallery Weekend, KsięgarniaWystawa, 2015;
  • Wojna i pokój, Galeria Labirynt, Lublin, 2015;
  • Zuzanna Ginczanka – Tylko szczęście jest prawdziwym życiem, Muzeum Historii Fotografii, Kraków, 2016;
  • U rodziny, Galeria Władysława Hasiora, Zakopane, 2016;
  • SŁODKIE, Galeria ABC, Poznań, 2016;
  • Między systemami. Polskie malarstwo współczesne w kolekcji Krzysztofa Musiała, Centrum Sztuki Współczesnej Francisco Hernandez, Vélez-Málaga, Hiszpania, 2016;
  • Hati hati hat, Księgarnia Wystawa, Muzeum Narodowe w Krakowie, 2016;
  • Charytatywna aukcja dzieł sztuki. Poznawać, działać, dzielić się, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa, 2016;
  • Blask na drzewach jakiś chory (…) zaczęły się meteory, Willa Kadenówka, Rabka, 2016;
  • Apteka leków gotowych, Galeria Zderzak, Kraków, 2016;
  • Apologia Przypadkowości, Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej, Słupsk, Baszta Czarownic, 2016;
  • 20, Wystawa Jubileuszowa, Dom Norymberski, Kraków; Dom Krakowski, Norymberga, 2016;
  • Krakowskie Spotkania Artystyczne 2017 − Konfiguracje. Malarstwo Rzeźba Rysunek Galeria Pryzmat, Kraków, 2017;
  • Kafka - przełamywanie granic, była kopalnia Saturn, Czeladź, 2017;
  • Pomada 7 Dziedzictwo, Pałac Kultury i Nauki, Warszawa, 2017;
  • Tu jesteśmy. Wybrane prace polskiej sztuki po 1945 roku z kolekcji Krzysztofa Musiała, Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu, 2017;
  • No problem, Galeria Potencja, Kraków, 2017;
  • Masucullinea − zbiór męskich historii, ASP Łódź, Galeria Kobro, 2018;
  • Masucullinea, Biuro Wystaw Artystycznych w Kielcach, 2018;
  • Dom w ogóle, KRAKERS, ArtHouse, Kraków, 2018;
  • Krakowski Salon Sztuki, Pałac Sztuki w Krakowie, 2019;
  • Artyści z Krakowa. Generacja 1950–1969, Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK, 2020[27];
  • Nasza wystawa. Mokre obrazy. 21, Galeria Olympia, Kraków, 2021[28];
  • Panopticum '21, Muzeum Przyrodnicze Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt PAN, 2021[29];
  • Brâncuși. Rzeźbienie światłem, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków, 2025[30].

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[5].

Publikacje

Bogusław Bachorczyk, 2019
  • Czysta 17, Wydawnictwo ASP, Kraków 2013;
  • Katalog wystawy Pamięć, rejestry i terytoria, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków 2013;
  • Katalog wystawy Wojna i pokój, Galeria Labirynt, Lublin 2015;
  • Prosimy nie strzelać, Fundacja Polskiej Sztuki Nowoczesnej z funduszu Krzysztofa Musiała, Warszawa 2015;
  • W poczekalni[a], Biuro Wystaw Artystycznych w Tarnowie, Tarnów 2017;
  • Roczniki 2017–2018, Wydawnictwo ASP, Kraków 2019.

Nagrody i odznaczenia

  • Nagroda Rektora ASP w Krakowie III Stopnia za osiągnięcia w pracy artystycznej i dydaktycznej (2012);
  • Nagroda Rektora ASP w Krakowie II Stopnia za osiągnięcia w pracy artystycznej i dydaktycznej (2017);
  • Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2019)[31].

Uwagi

  1. ↑ Współautor: Zbigniew Sałaj.

Przypisy

  1. 1 2 Dr hab. Bogusław Bachorczyk, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2019-11-07].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Cracow Art Week KRAKERS w MCK. 19 czerwca 2021. [dostęp 2021-08-02]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  3. ↑ Dr hab. Bogusław Bachorczyk. asp.krakow.pl. [dostęp 2021-03-30]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  4. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 kwietnia 2026 r. nr 115.6.2026 w sprawie nadania tytułu profesora (M.P. z 2026 r. poz. 563 (ISAP)).
  5. 1 2 Bogusław Bachorczyk − bio [online], bachorczyk.com [dostęp 2019-11-08] [zarchiwizowane z adresu 2019-11-07].
  6. ↑ Bogusław Bachorczyk. desa.pl. [dostęp 2020-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  7. ↑ Filip Skóra: Pracownia i dom Bogusława Bachorczyka. Pracownie do wglądu, 3 grudnia 2018. [dostęp 2019-11-07]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  8. ↑ Łukasz Gazur: Krakowski artysta zamieszkał w dziele sztuki. Na ścianach stworzył kronikę swojego życia. Dziennik Polski, 25 lipca 2014. [dostęp 2019-11-08]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  9. ↑ Rafał Romanowski: Wycieczki zwiedzają mieszkanie artysty. Gazeta Wyborcza Kraków, 16 września 2007. [dostęp 2019-11-07].
  10. ↑ Ola Koperda, Michał Lichtański: Bogusław Bachorczyk: Mieszkanie eksperyment. Hygge. [dostęp 2020-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  11. ↑ Julia Kalęba: Muzeum Fotografii w Krakowie wzbogaciło się o prace pięciu polskich artystów. gazetakrakowska.pl, 15 października 2020. [dostęp 2021-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  12. ↑ Dawid Dziedziczak: Sztuka kwitnie w krakowskim ogródku artystów. polskieradio.pl, 26 listopada 2018. [dostęp 2021-08-02]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  13. ↑ Nasz Ogródek. cracowartweek.pl, 13 kwietnia 2019. [dostęp 2021-08-02]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  14. 1 2 Nasz Ogródek 2021. cracowartweek.pl, 16 czerwca 2021. [dostęp 2021-08-02]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  15. ↑ Justyna Nowicka: "Nasz Ogródek" Bogusława Bachorczyka zaprasza do wspólnego doświadczania sztuki.. radiokrakow.pl, 22 czerwca 2021. [dostęp 2021-08-02]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  16. ↑ Nagrody i wyróżnienia Przedwiośnia. bwakielce.art.pl, 25 czerwca 2021. [dostęp 2021-08-02]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  17. ↑ Ośmiornica w ekstazie [online], Mazowiecki Instytut Kultury [dostęp 2020-10-11] [zarchiwizowane z adresu 2021-02-26].
  18. ↑ Centrum vizuálních studií Vás zve k návštěvě tří výstavních projektů v Galerii Dolu Michal [online], pdf.osu.cz, 24 stycznia 2022 [dostęp 2022-01-25] [zarchiwizowane z adresu 2022-02-07].
  19. ↑ Wystawa „Odzyski-obiekty. Bogusław Bachorczyk” [online], mck.krakow.pl, marzec 2024 [dostęp 2025-07-29] [zarchiwizowane z adresu 2024-04-12].
  20. ↑ Paweł Mazur, Wernisaż wystawy „Odzyski-obiekty. Bogusław Bachorczyk” [online], mck.krakow.pl, marzec 2024 [dostęp 2025-07-29] [zarchiwizowane z adresu 2025-08-10].
  21. ↑ Monika Rydiger, Bogusław Bachorczyk, Odzyski-obiekty, wystawa w Międzynarodowym Centrum Kultury [online], restartmag.art, marzec 2024 [dostęp 2025-07-29] [zarchiwizowane z adresu 2025-04-18].
  22. ↑ Żal Tropików [online], galeriastrefaa.pl, 2024 [dostęp 2025-07-29] [zarchiwizowane z adresu 2025-08-10].
  23. ↑ Gramatyka drewna. Z Bogusławem Bachorczykiem i Arkadiuszem Półtorakiem o wystawie „Vlach” rozmawia Agnieszka Jankowska-Marzec [online], restartmag.art, wiosna 2025 [dostęp 2025-07-29] [zarchiwizowane z adresu 2025-06-17].
  24. ↑ Codziennik. Książki artystyczne i art ziny [online], muzeumdrukarstwa.nowytarg.pl, lipiec 2025 [dostęp 2025-09-14] [zarchiwizowane z adresu 2025-09-14].
  25. ↑ Ewa Toniak, Codziennik nie do czytania. Książki artystyczne i ziny Bogusława Bachorczyka w nowotarskim Muzeum Drukarstwa [online], restartmag.art, jesień 2025 [dostęp 2025-11-16] [zarchiwizowane z adresu 2025-11-16].
  26. ↑ Pamięć. Rejestry i terytoria [online], mck.krakow.pl [dostęp 2025-11-16] [zarchiwizowane z adresu 2017-01-11].
  27. ↑ Artyści z Krakowa. Generacja 1950–1969 [online], MOCAK [dostęp 2020-10-05] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-19].
  28. ↑ Nasza wystawa. Mokre obrazy. 21 [online], Galeria Olympia, 19 marca 2021 [dostęp 2021-04-28] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-28].
  29. ↑ Panopticum '21 [online], wydzialsztuki.up.krakow.pl, 2021 [dostęp 2021-08-02] [zarchiwizowane z adresu 2021-08-02].
  30. ↑ Brâncuși. Rzeźbienie światłem [online], mck.krakow.pl, 2025 [dostęp 2025-10-05] [zarchiwizowane z adresu 2025-08-13].
  31. ↑ Odznaczenie i nagrody dla pracowników i wykładowców ASP. Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, 6 października 2019. [dostęp 2019-11-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (7 listopada 2019)].

Linki zewnętrzne