Boltwoodyt
 okaz z Namibii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(K,Na)(UO2)(SiO3OH)·1,5H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5–4[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość |
doskonała, niedoskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
pręcikowaty, igiełkowaty, włóknisty, ziemisty[1] |
| Przezroczystość |
przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
4,7 g/cm³[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
jasnożółta, pomarańczowożółta[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
półszklisty, woskowy, jedwabisty, szklisty, perłowy, matowy, ziemisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,668–1,703 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,007–0,008[1] pleochroizm: słaby; X = bezbarwny; Y = Z = żółty[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.AK.15[1] |
Boltwoodyt – rzadki minerał z klasy krzemianów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju igiełkowatym, włóknistym lub pręcikowatym[1]. Występuje w skupieniach promienistych[1]. Jest minerałem kruchym i przeświecającym[1]. Posiada białą rysę oraz barwę od jasnożółtej do pomarańczowożółtej[1]. Jest minerałem silnie radioaktywnym[1].
Występowanie
Jest produktem utleniania rud uranu[1]. Występuje w pegmatytach i złożach uranu w piaskowcach[2]. Towarzyszą mu zwykle kalcyt, fluoryt, uraninit, gips, kwarc, allanit oraz brochantyt[2][1].
Miejsce występowania
Występuje w Argentynie, Australii, Kanadzie, Czechach, Niemczech, Namibii (Erongo), Szwecji, Anglii, na Ukrainie i w Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kolorado, Utah)[1].
