Boracyt
 Boracyt – Mineralogisches Museum Bonn | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Mg3[B7O13]Cl |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
7–7,5[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny, muszlowy[2] |
| Łupliwość |
brak[3] |
| Pokrój kryształu |
izometryczny |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[2] |
| Układ krystalograficzny |
rombowy, regularny[3] |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna[2] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[3] |
| Gęstość | |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
bezbarwny lub biały z odcieniem niebieskim, szarym lub zielonym[3], żółty[1] |
| Rysa |
biała[3] |
| Połysk |
szklisty[3], tłusty[1], matowy[4], czasami ziemisty, diamentowy[2] |
| Współczynnik załamania |
1,658–1,673 (dwuosiowy)[2] |
| Inne |
dwójłomność: 0,010–0,011[2] dyspersja (optyka): słaba[2] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
6.GA.05[2] |
Boracyt – minerał z gromady boranów, należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa wywodzi się od pierwiastka boru.
Charakterystyka
Właściwości
Występuje w złożach w postaci dobrze wykształconych kryształów najczęściej wrosłych, wielościennych o pokroju izomertrycznym – mają postać dwunastościanów, sześcianów lub czworościanów także ich kombinacji. Tworzy formy bulwiaste i gruzłowate[4], występuje w skupieniach zbitych, groniastych, masywnych czasami włóknistych[3]. Jest kruchy, przezroczysty lub przeświecający[1]. Rombowa, włóknista odmiana nazywana jest strassfurtytem[3][1]. Wykazuje wyraźne własności piezoelektyczne i piroelektryczne[1].
Występowanie
Razem z halitem, karnalitem i sylwinem[4] wydobywany ze złóż soli potasowych. Zazwyczaj tworzy kryształy wrosłe w anhydrytach i gipsach[3]. Powstaje w klimacie suchym i gorącym (skutek odparowania silnie zmineralizowanych wód jezior i płytkich mórz). Towarzyszą mu także hilgardyt, piryt, chromit oraz magenzyt[2].
Miejsca występowania:
- Na świecie: Niemcy – pięknie wykształcone kryształy (przezroczyste, jasnoniebieskie), Wielka Brytania, Francja, USA, Kanada, Boliwia.
- W Polsce: znaleziony w kopalni soli w Inowrocławiu, Kłodawie (na Kujawach)[1] – pojawia się tam w postaci białozielonych buł.
Zastosowanie
- źródło otrzymywania boru,
- surowiec do produkcji m.in. kwasu borowego,
- ma znaczenie kolekcjonerskie,
- sporadycznie wykorzystywany w jubilerstwie (szlif fasetkowy).
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Jan Parafiniuk: Atlas Minerałów. Multico Oficyna Wydawnicza, 2019, s. 142. ISBN 978-83-7073-845-7.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Boracite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-11-14] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Rupert Hochleitner: Minerały, kamienie szlachetne skały. Multico Oficyna Wydawnicza, 2022, s. 340. ISBN 978-83-7073-816-7.
- 1 2 3 Eligiusz Szełęg: Minerały i skały Polski. Multico Oficyna Wydawnicza, 2023, s. 134. ISBN 978-83-7073-816-7.
Bibliografia
- Elżbieta Liber-Madziarz, Barbara Teisseyre Mineralogia i petrografia, Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 2002, ISBN 83-7085-606-3.
Linki zewnętrzne
- artykuł o boracycie na stronie Webmineral.com (ang.)
- artykuł o boracycie na stronie Mindat.org (ang.)