Boris Ananjew

Boris Ananjew
Państwo działania

 ZSRR

Data i miejsce urodzenia

14 sierpnia 1907
Władykaukaz

Data i miejsce śmierci

18 maja 1972
Leningrad

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: psychologia osobowości, psychologia edukacyjna, procesy sensoryczno-percepcyjne
Profesura

1944

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Leningradzki

Odznaczenia
Order Lenina

Boris Giersimowicz Ananjew (ros. Борис Герасимовичur Ананьев ur. 14 sierpnia 1907 we Władykaukazie, zm. 18 maja 1972 w Leningradzie) – radziecki psycholog i pedagog. Odznaczony Orderem Lenina.

Życiorys

Pracę naukową rozpoczął w 1928 roku, od 1944 był profesorem Uniwersytetu Leningradzkiego. Od 1955 był członkiem Akademii Nauk Pedagogicznych ZSRR. W okresie najbardziej aktywnej działalności naukowo-badawczej, w latach 1951–1960, był dyrektorem Naukowo-Badawczego Instytutu Pedagogiki w Leningradzie. W latach 1968–1972 dziekan Wydziału Psychologii Uniwersytetu w Leningradzie.

Jego badania naukowe obejmowały zagadnienia psychologii ogólnej oraz psychologii dziecka. Badania koncentrowały się na problematyce wrażeń oraz spostrzeżeń. Jako dyrektor Instytutu kierował badaniami nad strukturami treści kształcenia ogólnego.

Ważniejsze prace

  • Psichołogija piedagogiczeskoj ocenki, 1935
  • Prostranstwiennoje razliczenije, 1955
  • Psichołogija czuwstwiennogo poznanija, 1960
  • Tieorija oszczuszczenij, 1961
  • czełowiek kak priedmiet poznanija, 1968
  • O problemach sowremiennogo czełowiekoznanija, 1977
  • Izbrannyje psichołogiczeskije trudy, t. 1–2, 1980

Bibliografia

  • Wincenty Okoń: Nowy słownik pedagogiczny. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie "Żak", 2001, s. 24. ISBN 83-88149-41-5.